SEVALYANGOZ

Neler oldu neler

2011-09-21T13:02:00.001-07:00

E bunca aradan sonra kısa bir güncelleme, bir çoğunuzun bildiği üzere Ankara'ya taşındım. Herkesin ve en basta benim korktuğum gibi olmadı buradakiler İstanbul'dan geldiğimi duyunca hep benim için çok üzüldü ama ben hayatımdan gayet memnunum , tabiki İstanbul ile karşılaştırma yapmıyorum ama burası da koskoca başkent değil mı? Dedikleri gibi en Guzel Balik cidden burada:) fangri ve minekop favorim, hakikaten nem olmadıgı için uşümüyor, yazları dahi yorganla uyuyabiliyorsun.hayat istanbul'dan ucuz değil, sadece eğitim daha ucuz , maalesef herkes avm geziyor, kırmızı ışıkta sağa dönüş hep serbest , durdun mu yanarsınnnn. Seyir halinde iken asla kesintisiz şekilde telefon ile konuşamiyorsunuz, her yer protokol, askeriye, konsolosluk:) Ankaralı lar ise çok dostane, samimi eğlenirken ise protokol mesafesine sahipler:) özün sözü Angara da olmak düşündüğünüz gibi sıkıcı değil...hepinizi beklerim .....

Deneme

2011-09-21T12:44:00.001-07:00

Uzun zaman sonra ilk post. Ve aslında iPad den deneme aynı zamanda, belki bundan sonra iPhone ile facebook girişleri yerine buradan daha detaylı paylasabilir.

formspring.me

2010-04-14T13:20:00.001-07:00

Ask me anything http://formspring.me/sevalyangoz

Krizin ortasina Amerika

2008-10-15T10:39:00.000-07:00

cok cok uzun zaman oldu ,13 gun oldu sanirim .chicagodayim .krizin ortasinda ve secime az kala burada hersey bana gore ayni. bir kac madde de aklima dusenler.

-aynen bizim ulkemizde oldugu gibi carsi pazar dolu.hani bizde diyoruz ya all alla demekki paraa var herkes nasil oluyor da bu kadar alisveris yapiyor die.herkes kartla harciyor.

-secimlerde obama acik ara onde gorunuyor bende onu destekliyorum ama bir yandan da birbirinden farkli degiller diyorum.obama iraktan cekilelim diyor ama iraktan cikip afganistana girmeyi dusunuyor. vergileri orta kesimden degil ust kesimden ve buyuk sirketlerden alacagim diyor ama o zmanda sirketler isci cikartiyor.iste klasik ekonominin paradoxlari.

-obamaci degilseniz ayrimci olmakla itham ediliyorsunuz.tabi birisi sadece siyah oldugu icin mi secilmeli buda baska bir dilemma.

-ama bence zaten bu ulke hala ayrimci yani sehrin kuzeyi ve guneyi var ve guneyde tamamen siyahlar yasiyor.gecenlerde kezban hateminin bu ulkede azinlik olmadigim icin mutlu hissediyorum dedigini okudum.azinlik olmak yasanmadan anlanibilinecek birsey degil gercekten. burada siyahlarin oldugu bolgedeyim ve sapsari beyaz bir sekilde ortaliga aciktiginda ister istemez tuhaf hissediyorsun.bakilsar degisiyor vs vs vs

-ama iste baska ulkelerin demokrasilerinden kendini sorumlu hisseden amerikada hala sinifsal renksel ayrim var.

-ve siyahlarin oldugu bolgeye genelde beyaz polisler veriliyor.

-tv de surekli saglikli yemek pisirme programlari ve tam zamanli fitness kanallari filan var ama hala herkes kocaman.ama sehir merkezinde gokdelenlerin arasinda minicik taytlariile kosuya cikmis insanlarla da karsilasiyorsun.

-hersey sanki bir goruntuden ibaret michigan ave.buranin merkezi gorkemli yeri ,tum luks magazalar falan filan.arka caddeden yuriyeyim dediginde hic ama hic birsey yok.bombos sokaklar. neredeyse hic dukkan yok ondeki ihtisamli binalarin arkalari sadece.buralarda oel avrupadaki gibi sokak kesfetmece yok.NY yi ayri tutmak lazim belki.

-kiyafet konusunda inanilmaz rukusler.magazalardaki herseyi cok zevksiz buluyorum .ust segment department storelarda manola blahniklere filan baktim yeminle soyluyorum bizim laleli de rusya icin yapilan ayakkabilarla ayni kalitede.laboutine ler filan gusel ama yerlere goklere sigmayan bircok marka bence dokuntuden ibaret
-allahim egitim ne kadar pahali hukuk yada tip filan okumak icin 300 bin usd vermeyi goze almalisiniz sadece okul icin .ama en cokt aonlar kazaniyor. okumak icin zengin olmalisin ve bitirincede zenginligine zenginlik katiyorsun. ogrenciler kredi kullaniyorlar okul icin.
-0 faizli kredi kartlari var. 6 ay yada 1 yil faizssiz sana para kullandiriyorlar.1000 usd alisveris yaptin azar azar odeyebilirsin nasil olsa faiz yok.
-department store kartlari ornegin macy"s; efendim premium kartin olunca tek farki belli adet hediye paket ettirme hakkin oluyor.ama burda hediye paketlettirmek 20-25 usd.
-oyle atm nin onunde araba ile durim -sinyalleri acik birakiimbir para cekim geliiim yok .dit dit arkandalar hemen ticket-ceza oduyor sun.
-marketlerdeki otomatik odeme kiosklari super gidip makinaya aldiklariniokutup ister nakit ister kartla makinada odeme yapip cikip gidebiliyorsun.
-himm yeme icmeden cok bahsetmedik ama en sevdigim sey outback avusturalya restorantinda yedigim steak-coco nut roasted shrimp veeee thunder down under die bir tatli yani ustu dondurmali bir brownie ama oyle boyle degil.
ist eoyleyken boyleeeeeee
ozetle ameriak cok bena gore bir yer degil .hersey cok yuzeysel ve yapay.ama istanbulum oyle miiiiiiii cok ozledim cooook

Galata Kiva Han

2008-09-10T01:08:00.000-07:00

Anadolu yakasındaki Çiya restoran herkes bilir.İşte Çiya nın Avrupa yakası versiyonu ise Kiva Han.Yani yöresel Anadolu yemeklerini tadabileceğiniz nadir yerlerden biri.Uzundur gitmek istiyorudum. Ankara'dan aniden gelen ve dışarda iftar açmak isteyen bir arkadaşımız olunca hemen aklıma burayı denemek geldi.Öncesinde konuğumuza Galata kulesi turu da yaptırmış olduk:) Benim 3. yada 4. çıkışım ama yine de keyifli İstanbul'a oradan bakmak.Bugünlerde İstanbula hep tepeden bakar olduk:)

Gelelim Kiva Han'a bence yemekler çok güzel.Zengin bir deneme yapmak istediğim için ben de iftar menüsü aldım.Uzun uzun anlatmaktansa menüyü buraya koyuyorum:) Yemekler süperdi.Ayrıca aylül ayının Lezzet dergisinde Kiva'nın şefi bu lezettli yemek ve şerbetlerin tarifinide vermiş.mutlaka edinin derim. Sübye,sumak şerbeti,yeşil şifa şerbeti neler neler....

İlk başta porsiyonlar küçükmüş gibi gelmesin sanki çorba az ,zeytinyağlı az gibi; çok feci doyuyorsunuz.Ve fiyat kesinlikle çok uygun.Yakında restorantın ikinci katı da açılacak ve hatta diğer katlarda otel haline getirilecekmiş.İçkili bir restoran.Ancak iftar vakti içki soran bir turiste saat 9'dan sonra servis yapabiliriz diyerek oradakilere de hassasiyet gösterdiler.Tutanla ilgili birşey olmasa da ince bir davranıştı.İlgilenenler için :http://www.galatakivahan.com/2.htm

Şehr-i İstanbul

2008-09-05T07:10:00.000-07:00

Herkes biliyor ya hiç yazasım edesim yok .Hiç güzel zamanlar değil .Yazacak pek birşey de yok .Tam bugun kuzanim nasılolur ya sen yazarsın birşeyer yapıyorsundur dedi ki, 1 saat içerisinde kendimi helikopterde İstanbul semalarında buldum.Nasıl iyi geldi.Bu bayıldığım şehrin tepeden görüntüsü ne kadar güzeldi. Taksim Meydanı

Haliç

Beşiktaştan Balmumcuyaaa

Okuluuuummm

TATİL-Soğucak

2008-07-08T07:26:00.001-07:00

Gelelim tatilin ikinci bölümüne.İzmir-Çeşme faslından sonra Mersin durağına geçtim.Mersin’in sıcağından ise Soğucak yaylasına kaçtım:)
O tarflarda yaşayanlar bilir ki yazın şehirde kimse kalmaz. Ya yazlığa ya yayla evine. Yaşım gereği :P yazlık çok yorucu bir fikir geldi.Sıcak ekstra yoracak, sürekli giyin soyun, kumları temizle, güneşten korun gibi çabalamalar yerine ; çam ormanının dibinde serin hava, kuş sesi dışında hiç bir ses yok ,annemin bahçesinden tazecik sebze meyveleri ,akşam üzeri orman yürüyüşleri daha cazip geldi.Sicilyalı Seçil için yayla zorlayıcı bir seçenek olmasına rağmen yaylaya çıktık.Döneceğim güne kadar da Mersin’e inmedim. Hersey tek kelime ile mükemmeldi.

Günler sakin ve huzurlu geçti.Seçil'le uydu yayınından Düğün Tv izledik. Yurt dışında yaşayan gurbetçilerimizin düğün kayıtları bu kanal aracılığı ile herkesle ve özellikle düğüne katılamayan Türkiye’deki yakınları ile paylaşılıyor. Annem akrabanızın düğünü olsa izlemezssiniz die bize takıldı tabi ama bizim yegane amacımız gurbetçilerin düğün modasını takip etmekti.:) 2 avusturya, 1 Almanya , 1 de Fransa düğünü izledik.Ve hepsinde gelinliklerin vatkalı bolerosu vardı. Ayrıca ailenin birinci derece yakınlarının tuvaletleri de bolerolu idi. Benim gurbetçi olan vatandaşlarımız ile ilgili görüşüm şu ki :Buradan başka bir ülkeye gittiklerinde ister istemez kendilerini, kültürerini, yaşamlarını koruma altın almaya çalışıyorlar.Bunlar doğru ve anlamlı kaygılar ama bunu yaparken kendilerini çok fazla dünyaya kapatıyorlar ve buradan göç ettikleri yıl herşey nasıl ise o yıl da donup kalıyorlar.Halbulki Türkiye’de bıraktıkları yakınları ilerlemeye devam ediyor.Özellikle de giyim kuşam modasında. Bu düğünlerle gördüm ki bu konudaki donma etkisi biraz kırılmış ama yine de bir 3 yıl geriden geliyorlar.Bolca film izledim bunların arasında özellikle Yasak Bölge (La Zona) yı mutlaka izlemelisiniz, Kaldırım Serçesi’ni (La Vie en Rose/La Mome ) de çok beğendim Edit Piaf ı bir başka dinliyorum şimdi ,ayrıca Marion Cotillard gerçekten ödülünü hak etmiş.Diğer bir film de Mimar (Architect).
Tüm bu güzellikler son gün muhteşem mangal partisi ile ayrıca ödüllendirildi.Bir jubile havası yaratıldı :) üzerine künefe öldürüldü. Ve sonunda tıpış tıpış İstanbul’a dönüldü :(

TATİL-İmir-Çeşme

2008-07-04T05:50:00.000-07:00

Zaman su gibi akıp geçti .1 haftalık izin yetmedi. Daha önceleri her tatilimin maksimum dördüncü gününde İstanbul’a dönmek isterdim. Sanırım yaş ilerledikçe yorgunluklar da artıyor ve atması çok da kısa sürmüyor. Aslında biraz da koşturmacalı geçti. İznimin ilk gününde İzmir’de arkadaşımızın düğününde idik. Cumartesi sabahtan 5 kişilik bir ekip araba ile Yenikapı’dan gezimize başladık. Bu beş kişinin iki kişisi çok önemli :) süper ikizler Nur ile Gül. Tam benim kafadan. Google’dan İzmir'de ne yememiz ne içmemiz gerektiğinin hepsi arastırılmış. Kalacagımız otele hangi sapaktan döneceğimizin haritası çıkartılmış ve daha ne detaylar. Bu iznin bir gıda turizmine dönüşeceği daha ilk günden belli oldu yani. İlk olarak Yol üzerinde Varan tesislerinde Susurlık ayranı,çiğ börek ve kaşarları dışarı tasan koca tosttan yenildi :)

İzmir’e girdikten sonra Kordon’a adım atar atmaz süper ikizerin buldugu hemen herşey önümüzde dizilmeye başladı. Osmanlı şerbeti içilecek yer,dil şiş yenilecek balıkçı ......Karınlar da acıktıgı için otele gitmeden hemen Balık Pişirici Veli Usta’da dil şişleri yemek için durduk.Dil şiş süperdi ama salata ve pamuk gibi kalamarı atlamamak gerekiyor.Salatanın zenginliği Ege’de oldugunuzu hatırlatır nitelikte.

Tum detayları anlatmak çok uzun sürer ben direk ugrak noktalarından bahsedeyim:) Nikah ile Akşam yemeği arasında üşenmeden üzerimizi değiştirip dooooğru Reyhan Pastanesinin yolunu tuttuk. Pastanede masa bulabilmek için masa sırası bekledik. Kulaklıkla dolaşan garsonlar sürekli birbirleri ile haberleşiyorlardı. “ Masa 7 kalktı kasaya yürüyor, Masa 10 hesap istedi .....” Öyle kalabalık ,popüler ve organize bir pastane yani.) Bir sürü değişik pastaları var.Lili,poko ve adını hatırlayamadıgım kadar değişik isimler. 6 kişi olarak 6 değişik pasta söyleyip masada tam bir çekirge grubu olarak davrandık. Kimsenin eli kolu kendi önünde değildi.6 ‘nın 5 li kombinasyonları şekline herkes her pastadan denedi. Masadaki telaş ,rekabetçi ortam görülmeye değerdi... Pastalar için bakınız : Reyhan

Ertesi gün sabah kahvaltısından sonra dooooooğru Alaçatı. Alaçatı gezildi turlandı akabinde hemen Ilıca'ya geçildi .

Tabikiiiii ilk durak Kumrucu Şevki... Orada da öyle bir saldırı durumu olduku ancak yedikten sonra resim çekebildik:(.

Akşamında ise muhtesem Dost pide ye gidildi ve Tahinli pidenin gözüne vuruldu.

Ancak buradaki herşey cok güzel ve lezettli.şiddetle tavsiye edilir.Bu tatil yazısı çok uzayacağa benzer .çeşme sonrasındaki Mersin-Soğucak kısmını sonraki yazıya .Görüşmek üzere.

Benim Yelkenli

2008-06-18T05:39:00.001-07:00

Santral İstanbul'un içerisindeki Otto ya akşam ziyaretlerimiz olmuştu ama sabah kahvaltısını hiç denememiştik.Dışarıda kahvaltı yapmaya cesaret göstermek için geç bir saat oldugundan Otto'yu deneyelim dedik.Malum herkes deniz kıyısını tercih etmiştir diye.Yanılmadık ta. Oldukça sakin rahatsız etmeyecek bir kalabalık vardı. Tam da o günki bohem durumuma uygun. Kahvaltı servisleri ve ürünleri çok güzel ve kaliteli ancak bahsedeciğim şey başka.
Kahvaltı yap ,gazeteni oku filan derken masadaki minik bardakların içerisindeki pastel boyalara gözüm takıldı.Faber Castel marka ama biz bu türün ilk örneklerini İlk okul sıralarında Monami -Oil Pastels olarak tanımıştık.Tabiki daha pahalı idi, birde daha satın alınabilir olan Faber Castel'in daha mumlu arada beyaz boşluklar bırakan türü vardı. Monamiler ise kağıtta hiç beyaz nokta bırakmazdı adeta bir kalıp gibi kapatırdı.Pembe beyaz üzerinde Japonca yazıların oldugu çekik gözlü çizgi karakterlerin olduğu çıt çıt lı bir Çanta kutu içerisinde olurdu.Anne babaya o kadar pahalısını almaya ikna etmişsseniz bile kullanamaya nerdeyse kıyamazdınız hemen eriyip bitiyor diye. Eridikçe dışındaki kağıdı yırtmaya kıyamazdık .En azından ben. Zira sene 80'ler .Evet bir dışa kapıları açma durumumuz var ama herşey çok pahalı.Kıbrıs'tan walkman getirmeler.Yurtdışına gidene Nike sipariş vermeler filan.Benimki o kadar kostüm siparişli bir çocukluk olmadı ama ilk walkmanim Sony, Kıbrıstan, ilk bilgisayarım Amiga 500 daha hiç görmediğim İstanbul Doğu Banktan gelmişti. İşte böyle bir flashback ler silsilesinden sonra ellerim pastellere gitti.Otto'da önünüzde duran servis kağıtlarını ters çevirip masadaki boyalarla istediğiniz gibi boyayabiliyorsunuz.Hatta sonrasında duvarlarına asıyorlar.Resimle ilişkim ilkokul da başlamış ve bitmişti.Yaklaşık 20 senedir elime pastel boya bile sürmemiştim.Birden aşka geldim kağıdımı ters çevirip boyamaya başladım.Sanırım içimdeki puslu havayı dağıtmak istercesine turkuaz bir deniz çizdim biraz dalgalı.Sonra boyadım da boyadım :) Nasıl iyi geldi nasıl mutlu oldum anlatamam.Çocuklar gibi şen :) Hatırladım ki küçükken resim yapmak benim için gerçekten tablolardaki gibi resim yapabilmekmiş.Öyle yapamıyorsan resim yapabiliyor saymazmışım.Hep rönesans dönemi tablolarmı görmüşüm nedir?:) Ya gerçek kusursuz bir surat çizebilmeliydim ya da bir agaçsa tüm o yaprakların hakkını verebilmeliydim.Birisi de Picasso'yu filan tanıtsaymış belki kendime ket vurmazmışım:) ( Daha çocukken bile nasıl kalıplar koymuşuz kendimize değil mi?) .İşte öylece boyadım durdum. Herhalde içimdeki kapalı hava çok izin vermediği için biraz da kontast kaygısı ile gökyüzünü geceye çevirdim.

Bu arada nasıl bir yağmur başladı sanki yüreğimi serinletti. Yelkenli için istediğim mor-pembe karışımı rengi yakalayamadım ama hoşuma gidene kadar karıştırdım.Sonra denizin içerisine renkli deniz hayvanları çizmek istiyordum ki yıldızlardan sonra bıraktım. Şonra şöyle bir baktım resme :) yelkendeki renk karışımlarına ve gökyüzündeki yıldızlara Vincent van Gogh tan esinlenmiş buldum kendimi:) Yıldızlar tıpkı ışıklar tablosundaki gibi:) Esinlenmiş bulmak bile kendime ket vurdurdu. Sevgili Aslı ile esinlenme yada özgün olmadan bahsederken kendimden bu örneği verdim. Resimden hoşlandı ve bloga koymamı salık verdi:) Ben de yazıverdim işte.
Yazdım da yazdım öztele ne deseeemmm :
-kendimize hayatta hep engeller koyuyoruz ve kalıplar , durupta bir sormuyoruz kim söyledi ki bunun doğru olduğunu diye.
-eski küçük detayları hatırlamak ve anmak mutlu ediyor.belki geçmişe çok bağlıyım dır.
-tekrar anladım ki ki geçmişteki iyi şeyleri hatırlayıp bağlı kalmakta sakınca yok ama kötüleri mutlaka unutup,affedip ,geride bırakmazssak yolumuza asla sevgi ile devam edemiyoruz.Hayat birgün bir yerde unutmadıklarınızla affetmediklerinizle sizi sınayıveriyor. Karşınızdakilere istemediğiniz şeyler yapabiliyorsunuz.Bunların tamiri ise daha yorucu olabilir. Yani geçmişe mazi yenmişe kuzu derler diyip olayları orada bırakmak lazım :)

İşte öyleykeeen böyleeeeee
Ne kestin koç ,ne yedin hiç :) (içimden geldi)

Bağdat Ocakbaşı -Cezayir'in Yeri

2008-06-17T07:05:00.000-07:00

Geçtiğimiz ay Milliyet Pazar'da Vedat Milor'un Güngören'de bulunan bir ocak başını methettiği yazısını okumuştum. Başlığı "Hayalimdeki Ocakbaşı" idi. Hatta sakatat pişirim konusunda özellikle iyi ,diğer kebap ustalarından Hamdi Bey gibi Birecikli olduğundan ve tam not verdiğinden bahseden bir yazı idi.Pazar günü Güneşli taraflarında iken karnımız çok acıktı ve bizi ancak kallavi bir yemek paklardı.Aklıma bu yazı geldi.Tanıyanlarınız bilir ki konu hele de yemek olursa araştırmadan sonuç alana kadar ulaşana kadar vazgeçmem.Hemen teknolijinin nimetlerinden yararlanıp cep pc ile milliyet.com.tr/vedat milor/tüm yazıları şeklinde bir aramadan sonra restorantın telefonunu bulup aradık ve tarifi aldık.Güngören taraflarını bilmiyorum ama basitçe Kale Center alışveriş merkezinin önündeki rampadan yukarı dogru devam ediyorsunuz, bu yol sizi Güngören Kaymakam'lıgına götürüyor.Tam kaymakamlık binasının karşı sokagında Bağdat Ocak Başı - Cezayir'in Yerini göreceksiniz.
Sakatatları denemedim ama kebapları gayet iyi idi özellikle kuzu şiş.Etler yumuşacıktı.Buranın usulu dürüm yemek şeklinde.Ama dürüm lavaş ekmeğine değil de tırnaklı tabir ettiğimiz pide ekmeğe yapılıyor.içine bolca salata konuluyor ve önünüze bir kagıt seriliyor, gömülerek yiyorsunuz:) Ben diğer tabaktanda nasiplenebilmek için servis olarak istedim.Müesseseyi biraz zor duruma soktum ama ricamı kırmadılar.Servis olunca porsiyonlar duble geliyor:).Ayrıca çiğ köfte ikram ettiler. Ve kendi yaptıkları ayran. Süperdi. Yani 4 porsiyon kebap + 4 ayran ve künefe ye 19,5 lira ödedik.İnanılmaz değil mi :) aynı sokakta 2 yerleri var.Ben tabureli olan ocakbaşında yedim.Yolunuz düşerse deneyebilirsiniz.
Ayrıca Vedat milorun yazısı ve resimler için.
Telefon : 0212 462 60 64

Hamdi Restoran- 2

2008-06-03T01:50:00.000-07:00

Hamdi restorant yazımı hatırlayacaksınız.Peki bundan sonra neler oldu ondan bahsetmeliyim.Bir süre sonra blogumu okumuş olacaklar ki.Blogumun bağlı oldugu adreste bir e-posta ile karşılaştım.Çok nazik bi şekilde babama ve bana yaşattıkları kötü tecrübeden dolayı özür dilediklerini,bahsettiğim konularla ilgili gerekli değerlendirmeleri yaptıklarını ve uygun oldugum bir zamanda beni mutlaka yeniden misafir etmekten memnuniyet duyacaklarını belirten gerekli iletişim bilgilerinin belirtildiği bir mail.Beni şaşırtan ve sevindiren bu mesaja, ben de teşekkür ve memnuniyet bildiren bir cevap yazdım. Kötü tecrübeler yaşanmış olsa bile bu şikayete ilgi gösterecek ve düzeltmek isteyecek kadar müşteri odaklı bir anlayışa sahip olmalarının memnuniyet verici olduğuna dair. Benim e-postamın altında iletişim bilgilerim de var. Cevabın altında iletişim bilgilerini görür görmez hemen bir telefon aldım. (Bu ikinci önemli dikkatti bence.İletişim bilgim olmadığından ancak mail atabilmek,bu bilgiye ulaştıgında ise müşteri ile hemen bire bir temasa geçmek).Beni arayan kişi Hamdi restorant a tam 12 yılını vermiş olan Mehmet Öztürk bey idi.
Yaşadığım şeylerin neler olduğunu tahmin edebildiğini,bu tarz aksaklıkların kabul edilir olmadığını Kendisinin ,Hamdi beyin,Şevket bey in (Hamdi Bey'in oğlu) bu kuruma yıllardır ne kadar özen gösterdiklerinden bahsetti.Bende tam da bu yüzden bu denli marka haline gelmiş bir yerde bazı seylerin gözardı edilemediğinden beklentinin bu anlamda yüksek olduğundan bahsettim.İnsanın yedikleri heryerle aynı olsa bile bir servis kalitesi beklentisi oluyor.
Mehmet bey ısrarla beni ve misafirlerimi yeniden ağırlamak istedi.Tesadüf geçen sefer babam gelmişti.Bu sefer de annem.Olumsuz tecrübemizi olumluya çevirme gayretlerini geri çevirmedik.Annem,Kuzenim ve benim için bir rezervasyon aldılar ve geçtiğiimz Cumartesi günü bizi ağırladılar.
Bu sefer herşey gerçekten kusursuzdu.Terasın en güzel yerinde masamız rezerve edilmişti. Girişteki arkadaşlar bizi masamıza yönlendirdikten sonra Mehmet bey hemen masamıza geldi kendisi ile tanıştık ve bizi masamamızla ilgilenecek servis elemanımızla tanıştırdı . ( aslında bu iyi bir tarz Amerika'da restorantta daha yetkili birisi size servis elemanınızı tanıştırıyorSsize yardımcı olacak kişi budur diyor.hatta bir vardiya değişmi saatine denk gelecekse yeni kişiyi söylüyor ve bu kişi ile devam edebilirsiniz ihtiyaçlarınızı karşılamaya diyor. Böylece herkese el kol kaldırıp dikkat çekmeye çalışmıyorsunuz. )
Sipariş sırasında sadece 1 kez neler istediğimizi söyledik.Hatta kuzenim beytinin ruhuna aykırı olarak ben acılı beyti istiyorum dedi.Mehmet bey bunun da yapılmasını sağladı. Hiç beklemeden, gelmesi gereken sıra ile hersey vaktinde,taze ve doğru ısısında geldi. Girizgahtaki güney mutfagı alışkanlıkarından konuşulmasını atlamayan Mehmet bey çok özel turşularından ayrıca servis ettirdi. Yemekleri afiyetle yedikten sonra üzerine Hamdi spesiayal baklavası yenildi ve çaylar içildi.Bu esnada Mehmet bey yeniden masamıza konuk oldu ve güzelce sohbet ettik.Blogumda yazdığım ve uyardığım için teşekkür ettiler.Servis konusunun ne kadar zor,hataya açık,eğitimle ilgili olduğu konularından konuştuk.Çalışanlar ne kadar eğitilse de sahne başarısının ayrı bir konu olduğundan bahsettik ve bu sefer en olumlu düşünce ve tecrübelerle ayrıldık.
Bu coğrafyada yaşayan insanlar olarak bizim ihtiyacımız olan şey anlaşıldığımızı hissetmek.Mükkemel ürünü ve servisi alamasak bile karşımızdakinin bizim sorunumuza ortak olması sizi anlıyoruz diyebilmeleri.
Hamdi restorant müşteri odaklı anlayışlarını,samimiyetle krizlerin nasıl yönetildiğini çok güzel şekilde gösterdi.

O.... Çocukları

2008-05-21T04:56:00.000-07:00

O....Çocukları filmi çekimlerine başlanılacağı sırada epey gündem oluşturmuştu. Hülya Avşar'a teklif edilen rol ,annesinin o.. rolu için itirazları,ben yaşarken bu tarz bir şey olamaz yorumları ve sonrasında Demet Akbağın bu rolü üstlenmesi haberleri ile Beynelminel filminden tanıdığımız Sırrı Süreyya Önder'in bu yeni filminden haberdar olmuştuk.Filmin senaryosu Önder tarafından yazılıyor. İstanbul Film Festivali için burada olan Ferzan Özpetek senaryo sipariş veriyor Önder'e. Önder hikayeyi bitirdiğinde Ferzan Özpetek başka bir projeye başlamış olduğundan bu filme başlıyamıyor.Bu arada Önderin üzerine çalıştığı Berlinde geçen bir almancı hikayesi ve Maraş Katliamı hikayeleri oldugu için yönetmenliğine kendisi de soyunamıyor.Ve senaryoyu verdiği yapım şirketi Murat Saraçoglu ile anlaşıyor.Kadro isimler açısından oldukça güçlü duruyor ancak dürüstçe söylemek gerekirse Filmi sırtlayan Demet Akbağ olmuş. Mutluluk Filminden sonra iyice önemsemeye başladığım Özgü Namal hayal kırıklığı yaşattı. Yarı Türk yarı İtalyan bir karakteri canlandırmasına ragmen aksanı tamamen alakasızdı .Aksan yapmaya kalkıştığı zamanlarda ise sanki Mutluluk filminden üzerinde kalan aksan ile konuşuyordu. Sanki birden " Ben hiç günah yapmadım Cemal abi " diyecekmiş gibi hissediyorsunuz.
Filmin hikayesi aslında gercek yasamdan uyarlama gibi.Belirli bir hikaye olmasada 12 eylül sonrasında Tarlabaşında bir süre yaşayan Önder burada evleri çocuk dolu kadınların varlığına tanık oluyor. "Emanetçi anneler".Daha önce hayat kadınlığı yapmış artık yaşlanmış kadınlar yeni nesil çalışanların çocuklarına bakıyor.Ve onları babaları da dahil her türlü kötülüklerden koruyor.Görevlerinden biri çocuklara annelerinin yaptığı işi belli etmemek ancak öğrenirlerse de bu gerçekle nasıl dimdik yaşanacağını öğretmek.Bu zamanlarda duydugu bir diğer hikaye de 12 Eylül sonrası iltica etmek zorunda kalan bazı anne babaların çocuklarını da yurt dışına aldırabilmek için başlarından geçen hikayeler.İtalyan bir ailenin çocuğu gibi rol yapması öğretilen ve temel İtalyanca'nın öğretildiği çocuğun Pasaport kontrolünde birdenbire Türkçe ağlamaya başlaması ile durumun açığa çıkması gibi.
Tarihimizde kritik günlerin oldugunu ve bunların gittikçe arttığının altını çizen Önder siyasi olarak böyle bir ortamda emanetçi bir annenin evinde geçen olayları anlatıyor.
Genel olarak güzel bir tat bıraksa da filmin ikinci yarısı birden bire hoooop toparlayıp bitirelim konuyu şeklinde biraz da alakasız bitiyor.Bir bütünlük sağlanamamış. Sanki yönetmen de hikayeyi kurtaramamış gibi.Ferzan Özpetek çekse nasıl toprlardı acaba diye düşündüm aslında.
Bir yazıda Önder'in Beynelminel'in hikayesini 10 günde yazdığını okumuştum.Acaba biraz acelecilik mi var diye düşünüyorum.
Tüm bu eleştirilerime ragmen bu filme gidilir özellikle Demet Akbağ kaçırılmaz diyorum .Demet Akbag'ın tüm diyalogları Özgü ve Sarp ın Piyer Loti diyalogları güzel.AAAA bir de Müzikler Kıraç a ait. Film müziklerinde Kıraç'ın kendisinin söylediği bir şarkı var.Müslüm Gürses'in eski şarkılarındanmış. Filmden sahnelerin olduğu bir kliple televizyonda dönmeye başladı.Güzel olmuş.

HAMDİ RESTORAN RE-ZA-LET!

2008-04-21T00:09:00.000-07:00

Selamlar, hep iyi birşeyler yazıyordum bugunki biraz eleştirel olacak sevgili dostlar.
Hamdi restorant yıllardır bidiğim. Bir şekilde arkadaşlarımın tercihi üzerine gittiğim ve hiçbirinde de tam tatminkar ayrılmadığım bri restoranttır. İnsanların abartılı begenilerine şaşırmışımdır.Güney damak tadına sahip olmanın beğeni eşiği ve servis kallitesi gibi sebeplerle.Bir kere hep kalabalıktır ama o kalabalıgı düzgün yönetecek eleman yoktur. Her ne ise sonucta fena da değil düşüncesinden haraketle babacığım da istanbulda iken hani Eminönü'nde İstanbulu solumak hem de şöyle güzel bir yemek yiyelim diye Hamdi Restorant'a gittik. TAM BİR FİYASKO!. Siparişi almaları bile mesele idi.Bir saniye hanımefendi diyor gelip bardaklara su doldurup pıt diye dönüp gidiyor.4. defa masanın civarlarına yaklaştığında yakalayarak sonunda verebildik siparişi. Siparişimiz de beyti ve gavurdağı salatası idi.Şaşırtıcı hızda salata gelmesine ragmen bir türlü lavaş gelmek bilmedi.Bir de peynir ve yag ikilisi .Hani siz istemesenizde iyi ihtimalle 10 lira olarak hesabınıza eklenen yemek gelen ekadar yediğimiz şeyler.
Birkaç hatırlatma sonrasında kupkuru bir lavaş geldi bu seferde peynir yağ gelmedi.bunu tekrar hatırlattığımda garson köşedeki buzdolabını açıp çıplak elleri ile 3-4 top tereyagını minik kaseye koyup hemen bize servis yaptı.Bilin bakalım o sırada ne oldu. Ana yemekleriiz geldiii.düşünün yani servisin süresini ve muhteşemliğini. 4 küçük parça lavaşları yetmiyince abratmadan söylüyorum tam 4 kişiden lavaş istedik ve yemeğimiz bittiğinde lütfen geldi. Yani uzun lafın kısası ortalaması 7-10 lira olanbir kebapa 18 lira alabilme hakkını kendinde görüyorsan bunun bir servis standardı bir kalitesi olması gerekir değil mi. Kebabın yanına usulca kondurulmuş beklemekten solmuş soğan salatası da 27 derece hava sıcaklıgında gelen sıcak kola buna dahil. Özetle HAMDİ tam bir RE-ZA-LET. Fazlası ile şımarmış.Haberiniz ola

Balkabağı Çorbası

2008-04-02T04:13:00.000-07:00

Efendim ben ki sadece mercimek yada ezogelin çorbası içen .... Son 2 yıldır çorbacı oldum. Genelde ana yemek tarzında içiyorum. Başlangıç olarak çorba içince ardından ana yemek yiyemiyorum:). Soguk havaların,gribal durumların yakın arkadaşı ,eve anne sıcaklığı gerçek bir ev havası katmanın ilk numaralarından:). Son zamanarda sebzeli çorbalara daha bir zaafım var. Kereviz çorbam oldukça popüler ancak bugun size başka bir çorbadan bahsedeceğim.
Öncesinde genel bir çorba girizgahı yapalım isterseniz.
Çorba dilimize Farsçada ki "shorba" ( kaynamış et suyunda ağır ağır pişmiş anlamında) dan geliyor. İngilizce ve Fransızca daki "soup" ve "la souppe" Latince deki souppa dan geliyor bu da içinde yenilebilir tane olan su anlamında imiş.Bizim, çorba için içmek ,ingilizlerin yemek fiilini kullanması bundan ötürü ...
Çorba işi derin bir konu; stoklu ( et veya tavuk suyuna) ,stoksuz çorba (normal su ile ),durulaştırılımış (konsome) çorbalar ...Yazılabilcek çok şey var.Gelelim bugun benim bahsedeceğim Balkabağı Çorbasına. Umut'un "Halloween Seval "adını koymasının bir anlamı olmalı :)
Özgürün; bal kabağının öbür dünyada beni nasıl çorba yaparsın diye hesap soracağı ve balkabağından olsa olsa Amerikalıların çorba yapmayı akıl edeceği yorumlarına rağmen yaptım.Bu arada Özgür'ü de bilgilendirmeliyim ki kendisinin Müdavimi olduğu Çiya restorantın şefi Musa Usta ,Ahmet Örs ile yaptığı röpörtajında geçenlere avrupaya gittim ,bal kabağı çorbası yapmayı öğrendim diyen aşçılara ülkemizde bal kabağının en az 7-8 çeşidinden farklı çorbalar yapıldığını anlatıyor.Başka kaynaklarda ise Yörük Çorbası olarak da adı geçiyor.Osmanlı mutfağında balkabağı dolması var.Sonuçta bu bir sebze :) Gelelim çorbamıza:
1 kilo bal kabağı
1 iri soğan
2 etli kırmızı biber
2 diş sarımsak
2 bardak su
3 bardak süt
Muskat,zencefil
Efendim kocaman soğanı küp küp doğrayıp yagda kavuruyoruz.Daha soğanlar tam ölmemişken küp kabakları ve doğradığımız kırmızı biberleri,sarımsak ve tuzu ilave ediyoruz.2 bardak su ile sebzelerin iyice pişmesini bekliyoruz.Sebzeler piştikten sonra pürüzssüz kıvama gelecek şekilde blendır dan geçirip sütü ilave ediyoruz ve bu sekilde 5-10 dk kaynatıyoruz. Sonrasında muskat (hani böle minicik hindistan cevizi gibi olan ) rendeliyoruz içine.Benim kalmadığı için zencefil rendeledim.Annemin çektiği meşhur acı pul biberden ilave ettim. Üzerine çekilmiş acılı kuru domates.Yanına ise zeytinyağı,sarımsak ve feslegenle fırınlanmış minik ekmeklere krem peynir sürerek servis ettim. Süper oldu.
Maydanoz yada kereviz yapraklarının da çok yakışacağını düşünüyorum.
Su ve süt ölçüleri kişiye göre değiştirilebilir.Kıvamlı bir çorba oluyor.
Verdiğim ölçüler den rahat 8-9 kişilik servis çıkıyor.
Afiyet şeker olsun :)

Toledo

2008-03-27T05:05:00.000-07:00

Hala dönüş sonrası yorgunluğumu üzerimden atabilmiş değilim.Çok ara vermeden Toledodan da bahsedeyim biraz.
Toledo Madride e kara yolu ile 1 saat uzaklıkta minik butik bir şehir.Kastilya-La Mancha Bölgesinin merkez şehri. Konsept olarak nerdeyse Mardin ile aynı. Taş yapılar,savunmayı güçlü kılabilmek ve sıcaktan korunmak için daracık yapılmış sokaklar ,bizdeki telkarinin karşılığı Damasques adını verdikleri ince altın teller ile yapılan takılar ... Müslüman,hristiyan ve yahudilerin birlikte yaşamış olduğu etrafı nehir ile çevrili oldugundan ada izlenimi uyandıran çok güzel bri kent.Madride gitmişken görülmeden gelinmemesi gerekiyor.

Bir diğer ünü de kılıçları.Şehrin çok büyük bir katedrali var içinde çok fazla şapelin bulunduğu.Dev orglar hala kullanılıyor.Katedralin tamamlanması ,eklerin yapılması birkaç yüzyılı buldugundan içeride birden falza mimari örnekle karşılaşıyorsunuz.Gotik,neo klasik bir arada.Toledonun yiyecek olarak ise Marzipanı meşhur.Badem ezmesinden yapılan şekerlemeleri. Madrid'e göre daha ucuz bir şehir.Hediyelikler arasında Damsques takıları ise haliyle ön planda.Bunlarında 2 tür deseni var arap desenleri olanlar geometrik şekillerden,ispanyol tarzı olanlar ise çiçekli figürlerden oluşuyor.
Şehrin mimarisinde mudejar ( mudehar okunuyor müjde ar değil :) ) etkileri de oldukça fazla.Mudejar ,islam sanatının hristiyan sanatına uygulanmış biçimine deniliyor.
Şehri ilk önce tepeden bir görmek önemli.Alkazar kalesinin ihtişamı ve katedralin görüntüsü bu şekilde bir görülmeli . Sokaklar dar oldugundan içinde iken bu görüş açısına sahip olmak pek mümkün değil.
El Greco'nun yaşamının önemli bir kesimini sürdürdüğü kent burası.El Greco Müzesi var. Ama gerçekten o evde yaşadığı konusu aslında net değilmiş.Onarımda olduğu için burayı gezemedik.Toledo İspanyanın Madrid den önceki başkenti olmakla birlikte aynı zamanda La Mancha lı Don Quijote un memleketi :). Sehirde bir Cervates caddesi ve heykeli var.
II. Selim Kıbrıs'ı ele geçirdiğinde Papa V. Pius Osmanlılara karşı birlik çağrısında bulunur. Bu Çağrıya yanlızca İspanya ve Venedik cevap verir. Cervantes Roma'daki İspanyol birliğine katılır. 1571 deki İnebahti Deniz savaşında Marquesa kadırgasında savaşır. İki kez göğsünden yaralanır ve bir top güllesi ile sol elini kaybeder. Osmanlılara esir düşen Cervantes 1571-1580 yıllarında Cezayir'de tutsak yaşar.Burada dolandırıcılıkla itham edilip hapse atılır ve yazmaya daha sıkı sarılır. Yaşamının sonlarına doğru ünlü eseri Don Quijote 'u hapishanede kaleme alıyor ve 38 dile çevrilen bu eserler tüm dünyada tanınıyor.

Geçen yazıda belirtmeyi unuttugum bir kaç aktüel konu var:
-Su anda Madrid'de çok büyük bir Picasso sergisi var .Birçok yerde sergilenmemiş olan eserlerinde olduğu tam 350 eser. Aslında ispanyol olan Picasso nun ülkesinin karanlık dönemlerinde Fransa'ya gittiğini ve yaşadığını biliyoruz.Asıl müze de orada .Ancak bu müzenin bazı yenilemelerden geçmesi gerekiyormuş ve bunun için 24 mio EUR luk bir bütceye ihtiyac varmış.İspanyollar da yardımcı olmak istemişler.Sergi mayısa kadar devam ediyor yolu düşen olursa aklınızda olsun.
-Bizim Poşu nun moda bloglarında Amerika ve Avrupada populer oldugunu okumustuk.İspanyada Phalastanen (filistin işi filan olmalı herhalde) adı ile her rengi satılıyor ve tüm gençlerin üzerinde.
-Korsan dvd orda da var .yerlerde satılıyor .1 tane 3 eur, 2 tane 5 eur.
-Turizim informasyon ofisleri ispanyada süper calışıyor.ücretsiz olarak haritalar,müze rehberleri,etkinlik programları alabildiğiniz gibi.Her sorunuza cevap alabiliyorsunuz.Real Madrid biletleri hakkında bilgi bile...Sorunuzu cevapladıkatan sonra ülkenizi sorup kayıt alıyorlar istatistik için ...
-Pazar günleri La Latina bölgesinde inanaılmaz uzunlıkta bir bit pazarı kuruluyor.ama açıkçası çok kayda değer birşey yok.
Görüşmek üzereeee.....

Madrid

2008-03-25T06:11:00.001-07:00

Calle de Alcala

Eveeeeet madrid gezisini merak edenlee için birazıcık birşeyler yazalım.
Gezinin genel değerlendirmesi : Çok güzeldi.
Paskalya döneminde gidiyor olmakla ilgili bahsedilen olumsuzluklarla hiç karşılaşmadık.Tüm magazalar açıktı ve şehir çok kalabalık idi. Turizm geliri en yuksek ülkelerden biri olmalarına şaşmamak lazım.İspanyalılar yoksa da başkaları var:). Şehrin nüfusu 3 milyonu aşkın. İber yarım adasının ortalarında olan Madrid Avrupanın en yüksek başkentlerinden biri 635 metre yüksekte bir şehir. Bu da ani hava değişimlerine müsait kılıyor. Gitmeden önce hava durumuna bakıp 15-16 dereceleri görüp havanın iyi olacagını düşünmek biraz yanılttı.Şu, ortada olmak ,karasal iklim yaşıyor olmak konusunu birazıcık atlamışım. Evet gün içerisinde 15 derece olabiliyor ama bu noktaya sabah sıfır dereceden başlayarak geliyorsunuz.:) .Buna dikkat etmekte fayda var. Madrid hem İspanyanın başkenti hemde Madrid ilinin yönetim merkezi .İspanya 17 otonom bölgeden oluşuyor. Başkent oluşu 2. Pelipe donemine 1561’e rastlıyor.

Kraliyet Sarayı

3 . Carlos doneminde geniş caddelerin ve meydanların yapılmaıs ile planlı bir şehirleşme başlıyor.Bu konuda gerçekten çok öngörülü davranmışlar. Araba kullanımının olacagı düşünülürek caddeler oldukca geniş tutulmuş. Sehir merkezinde tüm binalar İstanbul'daki gibi birbirine bitişik olmasına rağmen caddelerin geniş olması şehre ferah bir hava katıyor.Binaların yükseklikleri birbirlerine çok yakın ve inanılmaz temiz. Cadde de yürürken ara sokaklara baktıgınızda aynı düzeni görüyorsunuz.Bu anlamda şehir köşeli ve düz çizgilere sahip.Zaten şehir merkezi Plaza de Mayor “mükemmel dikdörtgen” bir meydan. Diğer şehir meydanlarına göre meydanda bir katedral olmaması dikkatimi cekti.Sadece idari binalar var. Meydan neredeyse Venedik ile aynı .Sokak gösterisi yapanlar,müzisyenler ,restorantlar ve hediyelik eşya dükkanları ile dolu.. Bu mükemmel dikdörtgenin kapılarından Madrid'in her bölgesine dalışa geçebilirsiniz .Ama sakın birbirine paralel caddelerden yürüdüğünüzü sanmayın .Her seferinde başka bir yere çıkıyorsunuz çünki.
Paskalya döneminden midir bilemedik kiliseler genelde kapalı idi.Törenlerin oldugu gün açık bulup içeri girdiğimizde karşılaştığımız manzara bizi hayli şaşırttı. Mum yakılan küçük kısımlarda mum matikler var :) Cam bir hazne içerisinde mum şeklinde tepesinde minik ampul olan çubuklar var.Delikten 1 eur atınca birtanesi sizin adınıza yanıveriyor.Kaç dakika boyunca yanık kalıyor bilemedik ama oldukça yadırgadık. Madrid müzeler ve sahip oldugu kolleksiyonlar açısından oldukça zengin. Prado müzesi, ki 1819 dan beri aynı binada. İspanyol ( Greco, Velazquez, Goya ...) ressamlar başta olmak üzere bir çok önemli sanatçı ve eseri bünyesinde bulunduruyor .Rubens,Van Gogh ,Klimt,Schile ...... Thyssen-Bornemisza ve Reina Sofia da diğer önemli 2 müze. Hiç bir yerde bu kadar ziyaretçisi olan ve bilet kuyrugu olan müze görmedim. Kraliyet sarayı için tam 1 saat kuyruk bekledik. Aslında yaz yaz bitmiyor genel bazı görüşlerimi yazayım ben en iyisi

- 40 milyon nüfüsa 70 milyon turist ağırlıyorlar .Ama Otel görevlileri dahi ingilizce bilmiyor.Tek dil vücut dili :)
- Yemekler ,lezzetleri beni memnun etmedi Paella benim çok sevdiğim birşey değil pilavgillerden olmasından ötürü.Tortilla ilse sıradan patatesli omlet ve dilim olarak satıyorlar.Kalamarlar başarılı. Ekmekler bizim ekmeğimizle aynı ve ekmek arası kültür yaygın.Ekmek arası kalamar,ekmek arası tortilla.... En güzel yemeğimiz İtalyan restorantıda yediğimiz idi.
- Servis olarak yavaş bir ülke. Mağazalar ya da Restorantlarda hersey yavaş. Hatta "slow food" akımının en büyük öncüsünün ispanyol Burger King leri oldugunu düşünüyorum :).1 sipariş için 25 dakika...
- Ulaşım çok kolay özellikle otobüsler çok başarılı.Metro sistemi gibi duraklarda otobüsün gelmesine kaç dakika kaldıgı dahi yazıyor. Bilet alma stresi yok 1 eur verdiğiniz an binebiliyorsunuz.
- Ulaşım ve yeme-içme avrupanın diğer kentlerine göre çok çok ucuz .Ör: Pariste 1 kahve 1 soda 11 eur. Madrid de 1 cappucino, 1 americano 3,25 eur.
- Çok eğitimli bir ülke olmasa da ülkemize göre daha farklı bellirli bir seviye hissediyorsunuz.Paskalya töreni geçidindeki kalabalıkta (ki yürümek mümkün değil) sıfır temas sıfır taciz.Omuzunza bile dokunmuyorlar
- Raal madrid maç biletleri tükenmişti:( Santiago Bernabeu stadını turistik gezi için 15 eur vererek gezebilirsiniz.Ki müze girişlerinden çok pahalı.Klubün gelir kaynaklarını düşünün işte...
- Bizim YKM gibi meşhur mağazaları el corte inglese(bildiğiniz ingiliz avam kamarası :) ) mağazaları . Peynircisi,takıcısı,kitapçısı bile var.
- Amerikan marka mağazalara rastlamadım .Levi’s mış.Nike mış. Ya da Diesel mağazası ,Nine West filan... pek rağbet etmiyorlar sanırım.Departmant store ların içerisinde bazı markalar var ama sadece küçük reyonlar. Zara grup tüm magazları belirli aralıklarla aynı cadde üzerinde dizili oluyor birde bu grubun outlet magazası var adı "Lefties ":)
- Güzel ispanyol kadını diye birşey yok yada onlar da tatilde idi. :)
- Dini geçit törenleir çok görkemli. İzlerken nadir ingilizce bilen İspanyol bir öğrenci kızla konuştum.İspanya ve ispanyollar biraz karanlıktır o yuzden gösteriler bu kadar renkli yorumu yaptı :)
- Ülkemizde dini bir bayramın bu sekilde kutlanması ihtimalini düşündüm.Zira İsa’nın çilesini yaşamak için ayaklarına zincir takıp yalın ayak yürüyorlar kortejde. Gayet uç şeyler de var. Ülkemizde inanç ve inancı yaşayış biçiminin nasıl korku faktörü olduğunu daha iyi anladım.Çünki bizde rejim tehlikesi onlarda ise sadece inanç. Ayaklarına zincir vurup sırtlarını zincirleseler bile.
- 4 gun Madrid in hakkını vermek için idael. Barcelona için ve endülüs içinde ayrı ayrı 4 gun ayrılmalı bence.Barcelona-Madrid birlikte turlar hakkında ise bilmeniz gereken uçağın önce Madrid’e geldiği hemen otobüs ile 8 saat saat süren bir yolculukla Barcelona ya gidip 2 gün sonra tekrar Madrid’e dönüldüğü. 16 saat yol var yani.
- AAAAA en önemli kısım resimler diyeceksiniz. Artık "fotograf bir ayıklama sanatıdır "gözü ile olaya baktığımdan ve etraf çok kalabalık oldugundan neredeyse resim çeklemdim.Tören foto ları ise tabiki tripodsuz ve ve kalabalık içerisinde titrek olmaları bundan.

Çok yazdım artık Toledo yazısı sonraya kalsın.Umarım biraz fikir verebildim.

Kemik İliği Bankası

2008-03-10T07:23:00.000-07:00

Efendim,aslında ben böyle diziler arasındaki mesaj kaygısı tasıyan olaylara karşı kılımdır. Bir istanbul masalında Behiye Arhan’in “Neden müze kurmuyoruz ,Selim “ repliği favorilerimden dir:) Her neyse geçen hafta Binbir Gece dizisinde Şehrazat lösemi hastalarının çaresizliklerinden bahsederken. Herkes lösemili hastalar için sadece üzülüyor ama kimse birşey yapmıyor.Alt tarafı 1 tüp kan vermekten bahsediyoruz diyordu.Bu kafamda gerçekten yer etti. Ertesi gün hemen kemik iliği banaksına ulaşmaya çalıştım.Telefonlarının sürekli meşgul olmasını hayırseverlerdendir diye umdum... .Bu arada internetten süreçleri öğrendim.Hatta 5 arkadaşımı ikna ettim .Birlikte gidip kan verecektik. Bir yandan hala telefonları düşürmeye çalışıyordum.Amacım çalışma saatlerini öğrenmekti. Sonunda zorla ulaşabildiğim kişi ne dese beğenirsiniz. Şu anda kan alamıyorlarmış.Bunun gerekçesini de söyleyemedi tabi. Daha kötüsü hafta içi 09-16 saatleri arasında çalışıyorlar ve hafta sonu kan alımı yapmıyorlarmış.Peki ama çalışan insanlar nasıl gidip kan verecek? .( gerçi bağış o kadar az ise hafta sonu için iş gücü ayırmamakta haklı da olabilirler.) Uzun lafın kısası Lösemi ile ilgili yapılan iletişim in sonuçları bürokrasiye ve aksaklıklara takıldı.İnternetten form doldurun,kayıt olun,,sonra aranırsınız filan filan. Fiyasko yani.
Siz genede ilgilenmek isterseniz http://www.kemik-iligi.org/
Süper güzel hafta sonunda Uzunya’da çimlerde yayıldık .Yalın ayak çimlerde dolaştık,muhteşem bir kahvaltı yaptık.Namlı yazımın üzerine ,deneyip ama biraz pahalı diyenler için burası çok süper. Kişi sayısına göre hemen hazırlayıp getiriyorlar. Beyaz peynir,tulum,eski kaşar,taze kaşar,bal,kaymak,tereyağı,çilek reçeli,tahin pekmez,söğüş tabağı,zeytin,kızarmış ekmek,termos çay,omlet,üzerine kahve 2 kişi 40 küsür lira ödedik.Mesafe uzak ama çok güzel .Erken gitmekte fayda var tabiki.Nasıl gidileceği için blogumun ilk yazısına bakarsınız artık:). Haaaa bide hamsili pilav yaptım muhteşem oldu. Yeme heyecanından resmini çekmeyi unuttum:P

Güneşli Hafta sonu

2008-03-05T03:17:00.000-08:00

Kötü havalarda evde film izlenir, iyi havalarda da da hiç eve girilmez:) Tam da böyle bir İstanbul hafta sonunda neredeyse sabahın görmeyen saatlerinde Pınar ve Ömür ile kenimizi Anadolu yakasına attık. Bir kaç ufak! ev alışverişi sonrasında güzel havanın keyfine varalım artık dedik. İşlerimizi hallettikten sonra ise ilk önce Poyrazköy’e gittik. Hiç araba sesi olmadan boğazı izlemek ne güzel bir duygu. Kalabalık yok araba yok.

İstanbul,boğaz bir de kendiniz.Tabi şimdi foto denemeleri yapmak da gerektiği için artık boynumuzda makina dolaşıyoruz işte.Biraz foto işine dalınca ortamı çok da fazla soluyamıyorsunuz aslında. Işıktı şuydu buydu ayardı derken etrafın güzelliklerinden biraz kopuyorsun. Sonuç çok kötüüüü. Çok zor iş. Auto modunda cekmek istemediğinizde her şeye birlikte hakim olmak zor. Neyse, hocalar bir süre sonra refleks halini alacağını söylüyorlar.Poyrazköy muhtarlığının önündeki kahvede kahveleirimizi içip kedi cenneti üyelerini izledik biraz :) .Biraz kedi fotoları .Köpeğin kovaladığı kedinin ağaca tırmanması ......

Sonraaaaa karınlar acıkmaya başladığı saatlerde Afşin’de bize katıldı:) Beykoz sahilinde yol kenarındaki balıkçılara gittik. Pınar ve Ömürün önceden test edip iyi not verdiği .. Konsept çok pratik.

Tabak,çatal,bıçak,bardak hiç birsey yok herşey folyo kağıtta geliyor .Salata bile.Izgara çupra çok iyi geldi doğrusu. Yenilen yemekleri sindirmek ve yemek üzeri hararetimizi alması içinse Beykoz korusunda yürüyüş ve çay bahçesinde çay ile günü sonlandırdık. Sonlandırdık diyorum çünki temiz hava hepimizi çaptı ve yorulduk :) Doğruuu evin yolu tutuldu .

Kar Zamanı

2008-02-19T03:32:00.000-08:00

Karlı günlerde ,özellikle karlı İstanbul günlerinde evinin önü dışında bir yere gitmek pek akıllıca değil. Zor trafik koşulları ile boğuşmamak için evde kalmak en mantıklısı.Benim içinde böyle bir hafta sonu oldu. Evde film komasına girdimJ:) 24'ünde akademi ödülleri açıklanacak (adaylar için ),Bafta ve Berlin açıklandı ama izlemediğim bir dolu film var.Hanuz ülkemizde olmayanlar da cabası.Örneğin küçük yaşta hamile kalmış bir kızın hikayesini anlatan JUNO henüz yok.Micahel Clayton’u izleyeli baya oldu, Gone Baby Gone'ı yeni izledim sayılır.İkisi de başarılı. No Country for Old Men ve There Will Be Blood var bunlar biraz daha agır filmeler olacak eminim oyunculuk performansı açısından daha iyi olacaklarını düşünüyorum. There Will Be Blood da Daniel Day Lewis, Cohen biraderlerin No Country for Old Men de ise Javier Bardem (en iyi yardimci erkek adayi) olacak . En iyi animasyonda Ratatouille ve Persapolis var . Ratatouille evde olması gereken dvd lerden bence :) Persapolis'i ise bu hafta izlemeyi planlıyorum.İşte bunlarla beraber hafta sonu izlediklerimi kısaca özetliyeyim dedim.Ha bu arada muzlu muffin yaptım ama anlatmayacağım:) Çok tatlı bri muffin değil agızda bir süre sonra tatlı tadı uyandırıyor.Kahvenin yanında güzel yorumları aldım ama çok heyecanla paylaşacağım bir tarif değil.Bakalım filmlere :)

Atonement –Kefaret
Ian Mcewan ın aynı adlı kitabından uyarlama film. Bafta da 14 dalda aday gösterildi ancak Sadece en iyi film ödülü alabildi.Ayrıca Altın Küreden de aldığı en iyi film ödülü var.Eni yi olacak kadar iyi mi henüz bilemiyorum .Hala izlemediğim filmler olduğu için. Keira Knightley'i çok beğendiğimi belirtmeliyim ve bu zayıf halinin ne kadar hoşuma gittiğini :) ( ekran 4 kilo fazla gösteriyorsa bu gördüğüm halini ) Kostümleri özellikle yeşil elbisesini çok begenmiştim ki elbisenin satışa çıktığını okudum. Ayrıca kırmızı ruju da süperdi.Bunlar çok kızssal tespitler oldu sanırım. Filmde olayları başlatan aynı zmanda Keira nın kız kardeşi rolündeki (13 yaşındaki halini oynayan)Saoirse Ronan cidden En iyi yardımcı dalında aday gösterilmeyi hak etmiş.

La Sconosciuta -Gizemli Kadın
Giuseppe Tornatore nin 2006 yapımı filmi. Filmin ilk sahneleri bana Eyes Wide Shut daki maskeli balo kısmını hatırlattı .Filmi oldukça başarılı buldum .Film sonuna kadar diken üstunde bir gerilimde tutuyor sizi. Ukraynalı bir kadının İtalya’da bir aileye çocuk bakıcısı olabilmek için yaptıkları.Çocukla ilişkisi ve tüm bunlar olurken flashbackler ve şiddet dolu kesitler. Tornatore’nin Malena dan sonra izlediğim 2. filmi. Sanırım hepsini izlemek istiyorum.

Before the Devil Knows You're Dead- Şeytan Duymadan Önce
Filmde En son Bay Capote olarak aklımızda kalan Philip Seymour Hoffman ,Ethan Hawke, Albert Finney ve Marisa Tomei oynuyor. Problemli özel hayatları ve maddi zorlukları olan 2 erkek kardeşin anne ve babalarının mücevher dükkanını soymaya çalışmaları , ve babanın suçluların kim olduğunun peşine düşmesi,aynı zamanda 2 erkek kardeşin de kendi açıklarını temizlemeya çalışmaları ile örülmüş bir aile dramı ve gerlimi diyebileceğimiz bir film. Özellikle Philip Seymour Hoffman ’ı çok başarılı buldum. Zaten kendileri bu sene en iyi yardımcı erkek oyuncu adaylarından. Filmin akışı farklı karakterler üzerinden zamanı geriye alarak oluşturulmuş. Günümüze gelene kadar karakterlerin 3-4 günlük geçmişleri ve bu ana nasıl geldikleri.

When Nietzsche Wept – Nietzsche Ağladığınca
Bu film Irvin Yalom'un, 19. yüzyıl Viyanası'nda geçen psikanalizin doğmaya başladığı süreci sürükleyici bir dille anlattığı başarılı bir romanından uyarlama. Olaylar, o zamanlar henüz kimsenin tanımadığı bir filozof olan Nietzsche, oldukça başarılı ve saygın doktor Breur, Breur'un genç arkadaşı Freud ve Nietzsche'nin aşık olduğu Lou Salome'un etrafında gelişiyor. Ümitsizlik ve varoluş üzerine film. Psikanalizin yeni oluşmaya başladığı dönemi anlatması bakımından ilginç. Kitabını okuduğum zamanki kadar etkilenmedim. Bunun için sinemaya uyarlayanda mı kabahat bulmalı yoksa benim kitabı okuduğum zamanla filmi izledğim zaman arasında geçen süredeki değişimi mi değerlendirmeli bilemedim. Kitabı okurken aldığım dram havasını filmde alamadım.
Film israil yapımıyla sinemaya uyarlanmış. Yönetmeni Pinchas Perry .Nietzsche'yi Armand Assante canlandırıyor.

Josef Koudelka Retrospektif Sergisi

2008-02-18T05:38:00.001-08:00

Bence bu karlı günlerde bir de güzel sergi gezilir:)
Pera müzesinde 13 Nisan tarihine kadar sergilenmeye devam edecek Josef Kaudelka Retrospektif sergisi bunlardan biri.Yaşayan en önemli fotograf üstatlarından biri. Çek fotografçı konfor kavramını bir kenara bırakarak dünyanınm çeşitli yerlerini dolaşmış ve güzel eserler ortaya koymuş. Nereye giderse gitsin uyku tulumunda yatıyormuş örneğin. İstanbul’da ise ısrarlara dayanamayarak Ara Gürel'in evinde konuk olmuş. İnanılmaz mütevazi biri fotograflarını satmıyor,önerilen yüksek fiyatları ise komik buluyor.Magnum Photos* dan gelen gelirlerin kendisine yettiğini fazlasına ihtiyacı olmadığını söylüyor. Resimlerimin nesi farklı onu görmek için sergi yaptım diyor.
Sanatçının fotografları 5 başlık altında sergileniyor.Beginnings (1958-1968),İnvasion (1968),Gypsies (1962-1970),Exiles (1968-94) ve Caos (1984-2004) .Kendi adıma en çok Çingeneler den ekilendim.
1938 ‘de Çekoslovakya'da doğan Koudelka aslında havacılık mühendisi önceleri ,rolleiflex marka bir makineyle çingeneleri ve çek tiyatrolarını fotoğraflamış, 1967 yılında ise tüm vaktini fotograf cekmeye adamış. 1968 yılında Rus ordusunun Çekoslovakya'ya girişini ve ülkenin yıkılışını fotoğrafladıktan sonra ve ülkesini terk ederek İngiltereye yerleşmiş. Şimdilerde ise Fransa da yaşıyor.
Koudelka'nın resimleri için.

Benim çektiğim resim tabiki minik makine ile.Polariza filtrem olmadığından cam yansımalarını görüyorsunuz. Resim yüklemede sorun var umarım görüntülenebilir.

sevgiler.

*Magnum Photos (1947 de kurulmuş belgesel fotoğrafçılığı konusunda ekol bir ajans . Herbiri fotoğrafta efsane haline gelmiş 4 fotoğrafçı ;Robert Capa, Henri Cartier-Bresson, George Rodger, David Seymour tarafından kurulmuş dünyanın en önemli olaylarını fotograflayan ajans

Elmalı Tart yada Elmalı Turta

2008-02-13T04:57:00.000-08:00

Merhabalar.
Karaköy Namlı’nın üzerinden çok zaman geçti. O yazıyı yadığımdan beri hergün birçok kişinin Namlı’yı internetten aradığını görüyorum. Maalesef oldukça populer oldu.Bir kaç kez daha gittim ancak kalabalık tıpkı boğazdaki kahvaltı yerleri gibi insanı gerecek düzeye ulaşmış.Oldukça erken gitmek gerekiyor yani. Kahvaltılık ürünlerin kalitesine hala diyecek birşeyimiz yok. Neyse gelelim günümüze, okul da bitti daha çok birlikte olmamız gerekirken olamadık. Ama kontrol edilemez yoğun bir dönem geçti. Tabi bu arada fotografçılık kursu başladı:) Nikonum D80'im le daha düzgün ilgilenmeliyim diye düşündüm.Tabi konu ile ilgili bilinç düzeyi arttıkça beğeni düzeyinin ne kadar aşağıya indiğini söylemeye gerek yok. İnşallah birazıcık da olsa ilerleme kaydedeceğim. Josef Kaoudelka nın Retrospektif sergisine gittim onu daha sonra paylaşacağım. Öncesinde bugün Elmalı Tart denememi sizinle paylaşayım . Kiş ten önce oldu ama kiş için de fikir vermiş oldu. Bu arada tart ve turta arasındaki fark tam olarak nedir çözebilmiş değilim ,öğrenir öğrenmez burada sizlerle paylaşacağım. Ama kapalı olanın adı pay (pie) onu biliyorum. Neyse tarif Ekashi’den, elmalar Niğde’den (Ayça’ya buradan teşekkür) koyulduk yapmaya.

2 adet yumurta
4 tahta kaşık toz şeker (hani yemek karıştırmada kullandığımız) , yada 8 yemek kaşığı ölçün siz.Şimdi herkesin tahta kaşığı farklı olurJ
150 gr. margarin
Kabartma tozu
50 ml süt
Alabildiğine un.
Dolgu için 3 elma ,tarçın,kuru üzüm,ceviz.

Yumurta ve şeker iyice çırpıldıktan sonra ,margarin parcalar halinde eklenerek karıştırmaya devam ediyoruz. Daha sonra süt ,un ve kabartma tozunu ekliyoruz. Un miktarı, hamurun hiç bir yere yapışmadan bir top halini alabilcek kıvama gelene kadar ne kadar gerekiyorsa o kadar.Kulak memesi kıvamı. Bu hamur 30 dk. buzlukta bekleyecek.
Elmalar ince ince ve küçük parçalar halinde dilimlenecek(isterseniz rendeleyin), ceviz,tarcın,kuru üzümle karıştırılacak.

Bu arada tart kabımızı katı margarin ile yaglıyor ve sonrasında unluyoruz.
Dolaptan çıkardığımız hamurdan bir parça ayırıyoruz (üzerine kafes yapabilmek için ).
Hamurla tepsiyi kaplıyoruz.Kenarlarıda bu işleme dahil.Sonra iç dolgumuzu içine döküp ,ayırdığımız hamurdan seritler hazırlayıp kafes yapıyoruz.
200 dercede 30-35 dk pişiriyoruz.

p.s 1: tart ingiliz edebiyatında genç ve güzel sokak kadını anlamına geliyormuş . Ama bu daha çok para karşılığı birlikte olunsa da bu süre zarfında aşık olunabilecek genç ve güzel kadınları ifade ediyormuş.

p.s 2 :gercekten fotograf çok kötü:( kendi evimin ışığını çözebilmiş değilim.
Görüşmek üzere.

Namlı Gurme Karaköy

2008-01-09T06:54:00.001-08:00

Kahvaltıya olan hassasiyetim heres tarafından biliniyor.Asla poğaça yada patiseri ürünleri ile yapmam . Peynir ,domates ve zeytin olmadan aslaaa. Hafta içi en azından bu 3’ü olmalı.Hafta sonları ise ziyafete dönüşmeli,omleti, menemeni,reçeli,balı,kaymağı ........
Bu sebeple dışarda yapılan kahvaltılar konusunda da seçiciyim. Klasik türk kahvaltısını en lezzetli yapabileceğim yere gitmek benim için önemli. Boğazda bunu Kale,Yeniköy Kahve gibi yerler karşılıyor.Ancak buralar hafta sonu gitmek tam bir sorun.Park yeri sorunu,boş masa bulma sorunu gibi sinir testine tabi durumlar var.Bu yüzden çok tercih etmiyorum.Buna ilk alternatif Demirciköy’deki Uzunya idi.Blogumun sadık takipçilerindenseniz ilk yazım burayı anlatıyordu :) Peki ama şimdiki keşfimİz neresi (Ebru sağolsun :) ) Karaköy NAMLI Gurme . Namlının ürünlerinin kalitesini bilmeyen yoktur herhalde. Karaköyde açtığı bu şubesinde kahvaltı serviside var. Aslında burası da keşfedilmiş durumda telefonla rezervasyon yaptıranlar oluyor ama birazıcık erken gidildiğinde boğazda yaşanan sendromlar yaşanmıyor sanıyorum.Kahvaltılıklar,peynir zeytin çeşitleri süper.Her çeşit peynir, kuru domates-kekik-zaytinyağı-cevizle harmanlanmış zeytinler, yine kekik ve zeytinyağı ile harmanlanmış domates ev salatalık söğüşleri daha neler neler. Sadece bunlar değil tabi omlet,sahanda,sucuklu,pastırmalı,sosisli yumurtalar ve inanın 1 sahan 2 kişiye fazlası ile yetiyor.En kısa sürede denemelisiniz.illla geniş manzara istiyorsanız kahvenizide İstanbul Modern'in cafesinde içebilirsiniz. Yer: Karaköy Güllüoğlu nun hemen yanı,DenizBank’ın karşısı,kat otoparkının arkası:) telefon:212 293 68 80 .Şimdiden afiyet ,bal,şeker olsun.

Hamdım,Piştim,Yandım

2008-01-02T04:59:00.000-08:00

5 günlük mersin gezime başka bir aktivite sığdırmadan olmazdı. İstanbul'da iken seyahat tarihlerimin 16-21 aralık oldugunu düşünürken her sene 17 aralıkta düzenlenen Şeb-i Arus törenlerine katılma fikri aklıma düştü. Anneciğim birkaç yıldır istiyordu ama türlü türlü şeyler yüzünden gerçekleşememişti.

Ben hemen Mersindeki bir kaç tur şirketini arayıp gerekli rezervasyonları yaptırdım.Ve Mersine vardığımın ertesi sabahı anneciğimle Konya yollarına düştük.... Konya’ya vardığımızda karınlar acıkmış oldugundan ilk durak meşhur Hacı Şükrü oldu. En meşhur fırın kebebının yapıldıgı yer . Etler sabahın 3’ü gibi bakır kazanlara koyulup meşe odunu ateşinde kızartılıyor .Daha sonrada hepsi tek bir bakır kazanda yavaş yavaş pişmeye bırakılıyor .Yaklaşık 5-6 saat sürüyor.Lezzet olarak tandır kebabı gibi. Yanında pide ve soğanla servis ediliyor.
Bundan sonraki durağımzı ise Mevlana Müzesi oldu. Yani Mevlananın türbesinin de içinde bulunduğu yer. İnanılmaz bir kalabalık vardı.Ve yabancı turist sayısı şaşırtacak kadar çoktu.
Herkes içerde yerlere oturmuş ve dua ediyordu. Konya belediyesinin çok başarılı çalıştığını söyleyebilirim. Galoşlar hatta galoş makinaları vardı girişte. Böylece ayak kokularına maruz kalmıyorsunuz.İçerde el yazmaları ,seccadeler,horosanlı erlerin
kabirleri,Mevlana'nın ve babasının türbesi de bulunuyor. Rivayet o ki mevlananın naşı geldiğinde babasının kabrinin ayaga kalktığı ama böyle bir durum yok aslında.

Müze gezisinden sonra Alleattin tepesi ve Camii ne gittik. Burada 800 yıllık mimberi gördük ve Selçuklu sultanlarının kümbetlerini. Sonrasında ise Konya Belediyesinin törenler için yaptırdığı salona doğru yola çıktık. Benim görüşüm salonun oldukça iyi olduğu yönünde ama Özgür’ün söylediğine göre Nihat Genç her yerin mermer olmasından mütevellit gasilhaneye benzetmiş... Bunu duyunca düşündüm ama beni cok rahatsız etmemiş, sanırım mermerin tonu açık renk ve heryerde aynı ton bundan kaynaklı olabilir.

Tören salonu anfi tiyatro şeklinde,salona girdiğimizde her izleyici için koltuklara bırakılmış 2 adet çanta vardı.Bunların içerisinde Mevlanının hayatı,çizgi film şeklinde cd si, Mevlana nın sözlerinin olduğu dökümanlar,Konya belediyesine ait dergiler, yetiştimek üzere lale soğanları ve mevlevi şekerlemeleri vardı. Ben bu kiti de oldukça başarılı buldum.
Sema gösterisi öncesi Ahmet Özhan sahne aldı. Tören oldukça etkileyici idi hele 10 yaşındaki semazen ...-

Törendeki seramonileri anlamlarını tek tek yazmak isterdim ama su sıralar detaylandıracak vaktim yok.Üzerinden oldukça da vakit geçtiği için kısada olsa size bilgi geçmek ve resimleri göstermek istedim.
Yep yeni bir yılda iç huzurumuzu sağlamış,dünyevi dertlerden uzak,olaylar karşısında sabrımızı koruyabildiğimiz, sağlık ve sükün dolu bir yıl diliyorum.

Meyhanede- Tek perdelik Alkollu Oyun

2007-12-19T12:31:00.000-08:00

Son yillarda tiyatroya gidemiyorum. Tam anlami ile bunaliyorum oyunun biryerlerinde kosarak disari cikmak istiyorum. O tek sahne tiyatroun belkide abartili tonlamalari ,jest ve mimikleri beni yoruyor.Hele dramsa cidden daraliyorum. Ancak Oda Tiyatrosu'nun oyununu gazetede okudugumda oldukca heyecanlandim:) neden? cunki oyundaki oturum bicimi tek sira degil yemek masalari duzeninde.Bu kadarla da kalmiyor masada mezeler ve ickiler var ,hatta sigara bile icebiliyorsunuz (bunun olmamasini tercih ederim aslinda). Adindan da anlasilacagi uzere oyun meyhanede geciyor.Istanbul'da bir Ermeni meyhanesinde cesitli siniflardan ve inanclardan mesleklerden insanlarin bir sekilde biraraya gelmelerini ve bu kisilerin hayatlarini espirili bir sekilde anlatiyor.Tum bunlar olurken sahnenin kenarinda bir de mini fasil ekibi var hep birlikte sarkilar soyleniyor.Oyun interaktif bir sekilde devam ediyor. seyircilerde oyuna dahil oluyor. Hatta oyun sonrasinda oyuncular seyircilerin masasina katiliyorlar ve sohbet devam ediyor.Oyunun sponsoru Mey . Ickiler sinirsiz.Oyuna her hafta yeni karakterler eklenebiliyormus.Kendilerinin de belirttigi gibi Nevizade 'den ucuza geliyor.Kisi basi 35 ytl. '70 li yillarda Devekusu Kabare de bu sekilde oyun sahnelermis.duydugum kadari ile daha sonra ticari kaygilarla sira duzenine gecmisler ve sonra da tamamen yok olmus.Ben bu oyundan cok keyif aldim.Degisik bir tecrube idi.Ilgilenenleriniz icin oyun Harbiye Askeri Muzesinin karsisindaki Fuji Film'in oldugu sokaga girdiginizde hemen sagdaki Getronagan Sahnesinde. Tel: 0212 241 35 45 www.odatiyatrosu.com

J&B New Year Party

2007-12-19T00:49:00.000-08:00

Bu sene kurban bayrami tatilininde yeni yila yakin olmasi sebebi ile partiler biraz erken yapiliyor:) Bizde bu partilerden J&B ninkine katildik. Zaten davetiyesi bile beni eglendirmeye yetti. Minyaturlestirilimis disko toplarinin asili oldugu davetiyeleri vardi. Bu disco toplari party nin konseptini olusturuyor zaten. Ortalikta disko topu kafali adamlar dolasiyor. Cok basarili bir organizasyondu. J&B ozellikle alkolsuz arac kullaniminin altini cizmisti. Bunun icin 5o adet sofor gorevlendirilmisti. Giriste adinizi listeye yazdirip siraya giriyorsunuz ve sofor sizi arabanizla eve birakiyor. Bunun yanisira dagitilan kartlarda taksi duraklarinin isimleri ve numaralari belirtilmisti.Ve parti boyunca surekli alkolsuz arac kullaniminin uyarilari yapildi.Bunun disinda parti ortami cok guzeldi 1001 direk sarnici cok guzel bir parti mekanina donusturulmustu.Herseyden once duman alti olmayan bir mekan.Isitma ve havalandirma ayni derecede basari ile saglanmisti.Cilginca eglenmek tamamen parti havasina girmek isteyenler icin sac ve makyaj yapan bir ekip. Guvenligi saglayan ekiplerin cok nezih bir sekilde etrafa dagilmis ve kimseleri rahatsiz etmiyor olmalari. Bircok fotograf ceken nazik fotografcilar ve akabinde resminizin hangi sayfada cikacagini belirten kartvizitleri gibi gibi bir suru ince detay. Ha bunca sey anlattin dj performanslari nasildi die merak edenler icin:) muziklerde superdi. Hele danscilar harikaaaa yeniden hip hop gunlerime donmek istiyorum.

Cevizli köy ekmeği

2007-12-04T01:07:00.001-08:00

Sonunda istediğim ayarı tutturmayı başardım....Herşeyin çok kötü ve aksi gittiği günler bu günler.Her an yeni kötü bir haber duyacakmışım gibi. Olumlu ve olumsuz düşünceler konusunda bilinç düzeyi yüsek biri olmama rağmen kendimi bundan alıkoyamıyorum.İşte böyle zamanlardan oldugu için herhalde dün akşam kendimi biraz mutfağa verdim. Yemeklerden bahsetmeyeceğim ama ekmek konusunu paylaşmam lazım .Ekmek makinaları bu kadar popüler değilken 2004 yılında almıştım makinamı. Ancak bir türlü istediğim kıvamda olmuyordu. Ekmek formu yerine kek formunda oluyordu. Lezzetinde bir sorun yoktu ama ekmek hissi vermiyordu.Sonra uzunca bir süre yapmadım.Çünki sevgili kuzenim gene hazır ekmeği tüketmeye devam ediyordu.Tek başına ben bitiremiyordum, bayatlıyordu vesaire.... .Defalarca bloglardaki önerilenleri yaptım ama istediğim sonuca ulaşamadım.Bir kere en önemli sorun ölçü birimleri idi. Yok cup,yok tea spoon bunların hiç birinin tam karşılığının ne oldugundan emin olamıyorum. Zira bu son denememdeki ölçüde de bir tutarsızlık var. Dedim ya zmanla arkadaşlarım da edinmeye başladı diye.Sevgili Ebru bu konuda çok başarılı oldu:) çok şeşitli denemeleri var. Ben de Ebru'nun ölçüsüne göre yapmaya karar verdim. Örneğin Ebru'nun 320 ml ölçtüğü su benim makinamın cup ına döküldügünde 200 ml .gösteriyor.Çıldırtıcı bir durum. Merak edenler için Benim makinem Sinbo ,Ebru’nun li ise Moulinex. Herneyse bu ölçü sorununu nasıl aştım? Ebru ile benim evimde ki ortak ölçü birimi ajda çay bardağı ölçüsü olabilirdi.Ebru'dan kendi 320 ml.sinin kaç ajda bardağı oldugunu ölçmesini ve bana bildirmesini istedim. Sonuç çok başarılı .. Bu kadar tantanadan sonra tarife gelelim.

Söke Un'un Köy Ekmeği karışımı kullandım.

Bu kutuların içerisinden 2 adet 500 gr lık paket karışım ve 2 minik paket de maya çıkıyor. sırası ile:

-320 ml = 2 ajda çay bardağı dolusu + ajda nın dibinde 1 serce parmagı kalınlıgında su :). Suyun hafif ısıtılarak kullnılmasında mayalanmanın güzelliği için fayda varmış.Ebru söyledi ,tecrübe ettik.

-500 gr. lık ekmek karışımı (herhangi bir un kullanılabilir)

-Kutudan çıkan mayanın 1 tanesi - 1 tatlı kaşığı kadar ediyor.

-istege baglı ekleyecekleriniz (ceviz,zeytin,dereotu) .Örneğin eskiden bunu makinanın 2. devre geçmeden önce "malzeme katın" sinyalini verdiğinde yapardım ama gene Ebruyu dinleyerek en başta koydum.Düşündüm ki arada kapagı acmak çok da doğru olmaya bilir. Kabarması açısından.

Sonuç resimlerde gördüğünüz üzere çok güzel oldu. Bende biraz kafamı dağıttım işte.Sevgiler

New York Usulu Cheesecake

2007-11-13T03:55:00.000-08:00

Uzun zamandır pişirme konusunda takık oldugum 2 şey vardı. Birincsi Paykek (cheesecake) diğeri ise kiş (quiche). Yememem gerektiği halde dayanamayarak cheesecake olayına girdim. Epeyce zamandır da çeşitli şeyler okuyordum. Okuyordum diyorum çünki cheesecake apayrı birşey ,öyle herhangibir keke benzemiyor. Kıtalara göre, ülkelere göre, hatta ülke içerisinde şehirlere göre, pişirim tarzına göre değişiklikler gösteriyor. O yüzden önce genel bazı bilgileri paylaşmak isterim.
-En popüler oldugu Amerikada dahi New York (jewısh) ,Chicago, Pennsylvania arasında farklılıklar var. New York tarzında krema kullanılıyor.Chicago tarzında dışı katı ve sıkı içi ise daha akışkan bir form, Pennsylvania da ise su aranı daha az olan bir başka peynir türü kullanılıyor.
-Cheeseckelerin pişirilen ve pişirilmeden yapılan tarifleri var.Bu ise içerisine yumurta konulmasına göre değişiyor.New York tarzı içerisinde yumurta olan ve pişirilen bir tarif. Pişirilmeyenlerin içerisine ise jelatin konuluyor.Bu tarz genellikle İngilterede uygulanıyor.Ve köpüksü hafif bir dokusu var. Öyleki hazır cheesecake tozları alınıp jelatinle karıstırılıp 2 saat içerisinde hazır hale geliyor.Ama aslında cheesecake kek kategorsinde olmayan yumurtalı tatlılar kategorisinde ve koyu kıvamda olması gereken bir tatlı. Avrupada ise her ülke kendi peynirini kullandığı için çeşitleniyor. İtalyanlar mascarpone ve ricotta, Almanlar quark peyniri kullanıyorlar.
-Bizim için ise en başrılı sonucu Pınar’ın kem peyniri veriyor. Arman Kırım’ın 3 hafta boyunca yazdıgı cheesecake yazı serisinde bu peyniri önermişti.
-Cheescakeleri düşük ısıda uzun süre pişirmek ideal olanı. Isı değişimlerine karşı çok hassas.Çatlayabiliyor. Bunu 2 yöntemle önleyebiliyorsunuz.Birincisi pişirim bittikten sonra fırının kapagını aralamak ve 2 saat bu sekilde sogumasını beklemek ,diğer yöntem ise kek kalıbı içi su dolu kaba oturtarak buharla pişmesini sağlamak.
-Esas olarak 3 ana katmandan olusuyor. Taban ,dolgu mazemesi ve üzerine istege göre çeşitlendirebileceğiniz soslar.
-Piştikten sonra bir gece mutlaka dolapta beklemesi gerekiyor. (benim gibi akşam yaptıysanızJ )
-Dilimlerken pürüzssüz bir kesim için bıçağı sıcak su ile ıslatıp kesmekte fayda var.
İlk önce peynir ile şekeri çırpmak daha güzel bir kıvam sağlıyormuş J (ben bu denememde buna dikkat etmedim)
Bu kadar akademik bilgiden sonra J nasıl yaptım onu anlatayım.Önce malzemeler.
· 1,5 paket eti burçak
· 100 gr tereyağı
· 3 paket krem peynir ( Pınar marka kullandım)
· 1 su bardağı toz şeker
· 1 paket vanilya
· 2 yumurta
· 200 ml. bir küçük kutu sıvı krema
· 3 çorba kaşığı un
· 1 limon suyu ve rendesi
Fırını 200 dereceye ayarlayalım. 20 cm lik kelepçeli kek kabını aliminyum folyo ile kaplayalım. Eti burcakları rondadan geçirip erittiğimiz teryağı ile karıştıralım ve bunu kalıbın dibine bastırarak sıkı bir şekilde yayalım.Bu hali ile kalıbı buzdolabında dinlendirmeye bırakalım (bazı tariflerde 5-10 dk kadar fırınlanabiliyor.)Daha sonra dolgu malzemesini hazırlamaya geçelim.Yumurta ve şekeri mikser ile iyice çırpalım. Sırası ile Vanilyayı ve unu ekleyip tekrar çırpalım. Peynirler hariç diğer malzemeleride ekleyip karıştırmaya devam edelim. En son peynirleri ekleyip homojen hale gelene kadar çırpalım.
Bu malzememizi buzdolabından çıkarttığımız kalıbımıza dökelim ve önceden ısıttığımız fırında üzeri kızarana kadar pişirelim. ( tabanın su konulan yöntemde üzerinin rengi cok fazla koyulaşmıyormuş.Renk değişimi istemeyenler özellikle bunu tercih ediyorlarmış.). Ilıdıktan sonra buzdolabına kaldırıp en az 6-7 saat bekletelim. Çayın demlenmesi gibi bekledikçe lezzeti oturuyor. Artık üzerindeki sos size kalmış ben ev yapımı çilek reçeli ile servis ettim:) Öncelikle ben kendime tam not verdim. Deneme şansı bulanlar da çok çok beğendiler. Size de kolay gelsin :)

Yaşamın Kıyısında-Auf Der Anderen Seıte

2007-10-31T02:38:00.000-07:00

Aklımda çok sey var aslında ,nedense yazma isteğim yok son zamanlarda. Sadece yanımda tasıdıgım küçük defterime birseyler karalıyorum. Koskoca Chicago tatili bitti birşey yazmadı diyenler için, resimler elime geçer geçmez bir şeyler yazacağım.Benim gibi fotograf hastası biri nasıl oldu da resimleri unuttu? Oldu işte :)
Geçen Cuma akşamı tıpkı üniversite yıllarımda yaptıgım gibi beklediğim bir filme hemen, gösterime girdiği ilk gün gittim. Fatih Akın’ın Yaşamın Kıyısında filmine. Ben filmi çok begendim. Son yıllarda giderek yaygınlaşan kesişen hayat hikayeleri kurgusuna sahip. Film 3 bölümde sunulmuş. Yeterin Ölümü, Lotte nin Ölümü ve Yaşamın kıyısında başlıkları ile veriliyor.Burada derinlemesine bir çözümleme yapmayacağım ama güzel bir film.Aşk,almanyada yasan turkler,farklı kuşakların yaşam ve eğitim biçimi,aynı olaya Türk ve Alman ebeveylerin nasıl farklı yaklaşabileceği,siyasi abilerin,ablaların yaşamı,avrupa birliği ironisi gibi birçok sey var. Bir film içinde mumkun oldugunca mesaj sıkıştırılmaya çalışılmış gibi.Bu beni rahatsız etmedi tabi.Herşeyin illa derinlemesine işlenmesi gerekmiyor bence. Birde Fatih Akın ve Ferzan Özpetek filmlerine zaafım objektif olmamı engelliyordur belki .
Yani bu yaptıgım sinema akşamı her açıdan benim için doyurucu idi.Filmi özellikle Atlas’ta izlemek, üzerimde filmden sahneler ve replikler taşıyarak sinemanın arkasından çıkmak ve herzamanki gibi karanlıktan aydınlıga cıkmanın şaskınlıgı ile Beyoğluna hangi yoldan çıkacagını kestirmeye çalışmak ,yönünü aramak.Sonra öyle düşünerek meydana yürümek ......

http://www.yasaminkiyisinda.com/

Santral İstanbul - Modern ve Ötesi - Enerji Müzesi

2007-09-20T02:04:00.000-07:00

Geçtiğimiz Pazar günü ne zamandır görmek istediğim Santral İstanbul'a gittim. Bilgi üniversitesinin 118.000 metre kare alan içerisinde olan Osmanlı döneminde kurulmuş Silahtarağa Elektrik Santralini koruyup ,düzenleyip İstanbul kültür merkezlerine nasıl bir yer kazandırdığını merak ediyordum. Modern ve Ötesi sergisi bunun için çok güzel bir fırsat oldu. 1950 ve 2000 yılları arasında yapılmış 100 den fazla sanatçının 450 eserinden oluşan bu sergi görülmeye değer. Sergi 29 şubata kadar devam edecek. Yanlış saymadıysam 6 kata yayılmış koca bir sergi alanı ve eserler kronolojik sıra ile gruplandırılmış düzende. Son yıllarda artmaya başlayan bu tarz kültür merkezleri insana moral veriyor. Avrupada bir sergi geziyormuşsunuz gibi. Haaa ölçü avrupa mıdır ?derseniz bilmiyorum ordakilerin daha iyi olduğunu gördük ve biliyoruz. Bunun bir özenti gibi algılanmasını istemem. Temiz ve bakamlı sergi alanları,vestiyer hizmetleri, audiophone hizmeti,bakımlı tuvaletler,müze alışveriş dükkanları gibi şeyleri kastediyorum. İstanbul Modern ,Pera Müzesi, Sabancı müzesi,Koç müzesi derken gittikçe iyiye doğru yol alıyoruz gibi geliyor. Sergiden birkaç resim paylaşayım.

Bedri Rahmi Eyüboğlu

Modern çalışmlardan biri

Silahtarağa Elektrik Santrali 1911 yılında kurulmuş ve 1982 ye kadar hizmet vermiş. Santral şu anda oldugu gibi muahafaza ediliyor. Santral kısmı Enerji Müzesi olarak adlandırılmış ,Burası çok eğlenceli idi. Uygulamalı olarak deneyebileceğiniz bir sürü alet var. Devreleri çalıştırıyorsunuz. Elektrik yüklü bir küreye dokunup saçlarınızın havaya kalkmasını izliyorsunuz,

hareket enerjisinin nasıl elektrik enerjisine dönüştüğünü göüyorsunuz ,Yukarıda gördüğünüz ben deniz pedalları çevirdikçe önümde bulunan camlı haznenin içindeki elektrikli aletler tek tek çalışmaya başlıyor. Radyo,kamera,mikser.saç kurutma makinası.Tahmin edersinizki burada oldukça eğlendim.

Bu kadar gezdikten sonra dinlenip nirşeyler atıştırılacak yer var mı derseniz onunda cevabı evet.Burayıda çok beğendim. Adını okuyamadım ama sanırım burası Otto .Burada şube açacaklarını okumuştum. Açık mutfakları var içeride kocaman ahşap uzun masalar ,bar şeklinde dizayn edilmiş ayrı bir kısım ,kahve içki herşey var. İşte öyleyken böye...... :) görüşmek üzere.

20'lere elveda 30'lara merhaba..

2007-09-13T07:04:00.000-07:00

Eeeee koca bir yaşı daha devirdim. Gecen seneki doğum günümden sonra blogumu açmıştım ve ilk yazım dogum gunu ertesi gittiğimiz Uzunya kahvaltısı yazısı olmuştu.
Bu seneki kutlu doğum haftamda gectiğimz senelerdekİ gibi çok kıpırtılı değildim nedense. Yaşlanmak böyle birşey sanırım. Ben 29'uma girdiğimi düşünürken arkadaşlarım 30 olduğumun altını çizdiler.İşte şu bir türlü sonuca bağlanamayan doğduğunda sıfır yaşında mıydın? Mevzuları. Ha bu arada
Doğum günüm 09.09 yani izmirin kurtuluş günü öyle de anlamlı, ama biraz daha derinleştirecek olursak:
*Celal Bayar, İktisat Bakanlığı görevine atandı (1932).
*İzmir Fuarı ilk kez Irak, İngiltere ve Sovyetler Birliği’nin katılımıyla uluslararası bir nitelik kazandı (1936).
*Kuzey Kore, bağımsızlığını ilan etti (1948).
*Cumhurbaşkanı Eisenhower ilk yasal insan hakları bildirgesini imzaladı (1957).
*Robert Koleji, Boğaziçi Üniversitesi oldu (1971).
*Keban Barajı ve Hidroelektrik Santralı Başbakan Bülent Ecevit tarafından açıldı (1974).
*Çin Halk Cumhuriyeti lideri Mao Tse Tung öldü (1984).
*Sinema sanatçısı ve yönetmeni Yılmaz Güney, Paris’te mide kanserinden öldü (1984).

Bir de bu sene Mustafa Sarıgül'ün 999 eylemi vardı CHP genel merkezi önünde :)Sanırım istenen performansı alamadılar.

Her ne ise benim şansıma bu sene çok güzel birşey oldu. Her sene Selamiçeşme Özgürlük Parkında düzenlenen Antep Yemekleri Şenliği ramazan sebebi ile 9 Eylül tarihine alındı. Bir kaç senedir gitmek isteyip fırsat bulamadığım bu etkinliğe bu sene sonunda katıldım.Allahım o ne kokulardı öyle.Bir çok tanıdığımız kebapçı,baharatçı,tatlıcının standları orada idi.Bir yandanda konser veriliyordu Antep türküleri ile.
Çok sözü uzatmadan resimlere geçeyim

Yoğurtlu patates aşı.

SAHAN'ın katmeri. num num nummmmmm!

kilis kebabı ve pirpim aşı

fıstıklı sarma

turşuluk acurlar biberler

onlar ermiş muaradına, biz çıkalım kerevetine ....

2007-08-13T06:12:00.000-07:00

Söylenecek çok fazla bir şey yok.Ruşiko'nun şahidi ben oldum. Söylenebilecek en güzel sözü annem ifade etmiş. "Onlar birbirlerinin hayatlarına şahitlik ettiler bunca yıl." diyerek.

Sanchez'in Çocukları

2007-07-30T06:47:00.001-07:00

Bu hafta son Sanchez’in Çocukları adlı filmi izledim.Oscar Lewis'in romanından 1978 yılında uyarlanarak film haline gelmiş.Baş roller yerine başroldeAnthony Quinn (Jesus Sanchez )oynuyor demek benim için daha dogru çünki filmde çok fazla karakter var ve bence ana karakter sadece Anthony Quinn in kendisi. Jesus Sanchez Mexico City’de gecekondu mahallesinde yaşayan yoksul bir ailenin reisidir. Çocukları çok küçükken eşini kaybetmiş ve geri kalan yaşamaını çocuklarının bir arada olmasına adamıştır.Ama sevgisini asla ifade etmemiştir.Filmin ilerleyen sahnelerinde anlaşılır ki Sanchez’in ayrıca başka kadınlardan da gayri meşru çocukları vardır. Oldukça yoksul bir hayatın içerisinde nerdeyse babaları ile hiç iletişim kurmadan yaşanan bir hayat.Tek odalı bir evde yerde 10 dan fazla kişinin uyuduğu bir düzen. Sanchez’in yeni kadınlarının evde yarattıgı huzursuzluklar, geçim sıkıntısı tam da gecekondu yaşamlarını ve burada yaşayan insanların hikayelerini etkileyici bir şekilde anlatmış. Tek gayesi bir toprak sahibi olup kendine ait bir ev yapmak ve tüm çocukları ile birrikte oturmak isteyen Sanchez’in 30 yıldır çalıştığı firmadan zam istediğinde tereddüsüz kapıyı göstermeleri sınıflar arası uçurumu ve kayıtsızlığı güzel ifade etmiş bence.
Filmin bana dair 2 güzel hatırlatması oldu. İlki film başladığında birden çocukluğumun 32. Gün programı başalayacak sandım meğer bu flimin soundtracki imiş. Chuck Maglione’nin Children of Sanchez'i imiş meğer bu şarkı ve de grammy ödülü almış:)

Diğer bir hatıralatma ise filmi izlerken birdenbire aklıma ilk okulda okuduğum Muzaffer İzgü’nün Gecekondu romanı geldi. Yani o dönem okuduğun kitapları say deseler belki hatırlamakta zorlanırdım ama filmin örgüsü birden bire romanın kapağı ile birlikte kafamda çakmasına neden oldu.1970 Baskısı bugünki kapagından farklı bir resimle. Muzaffer İzgü’de romanlarında zaten farklı sınıfların yaşayış biçimlerini işleyen bir yazarımız.Bir de Ökkeş serisi vardır ki burada anlatması zor:)

Şişli Ekolojik Pazarı

2007-07-28T13:58:00.001-07:00

Vee ertesi günün gecesinden merhabaaaaa. Başlıktan da anlayacağınız üzere sonunda Şişli ekolojik pazarına gittim. Aslında pazar tam olarak Feriköy de kuruluyor. Biliyorum ki pek çoğunuz gitmek istiyorsunuz ama tam olarak nerede olduğunu bilmiyorsunuz İşte bendeniz size krokiyi veriyorum.

Pazar yeri oldukça rahat gezilebilecek bir yer,sıkışıklık yaşamadan rahatça dolaşabiliyorsunuz.Belediye üzeri kapali güzel bir pazar yeri yapmış. Tüm tezgah sakinleri oldukça nazikler öyle ki sizinle paylaşmak için resim çekme çabalarım sırasında onları rahatsız etmiş olma ihtimalinden oldukça gerilmiştim ancak sağolsunlar o konuda da çok yardımsever davrandılar.
Bu gezim daha çok keşif amaçlı idi.Sadece çok güzel bir zeytinyağı aldım.
Pazarın iki ucunda pazar ziyaretçilerinin karınlarını doyurabileceği çok lezzetli yiyecekler yapan tezgahlar mevcut.Burada çok ceşitli gözlemelerle birlikte katmer, yaprak sarması ,çeşitli kurabiyeler, kekler de mevcut tabiki tamamı organik.Bir de çay büfesi var ki buradan da organik çay içiyorsunuz ya da organik meyvesuları. Organik çorba da mevcut. Genel olarak organik gıdaların normal gıdalara göre daha pahalı satıldığını söylemek mümkün.Ama daha meşakkatli bir yetiştiricilik olduğu da kesin. Az önce belirttiğim gibi resim çekerken biraz gerildiğim için çok başarılı resimler çekemedim. Kendimi iyice Japon gibi hissetmeye başladım ki pazarda Japon bir çiftle karşılaştım.Onların fotograf makinası yoktu ama.:)
Resimden de anlaşılacağı üzere pazarın destekçileri Buğday derneği Şişli, Belediyesi ve Mulipa mamaları.

Organik katmer ,tabiki organik bal ,kaymak ve fıstık ile.
Organik Baharatlar

Enginarlar süper görünüyor değil mi Bolu da yetismiş ayıklanmamışı 1.5 lira ayıklanmışı ise 2 liradan satılıyor.
Muhtesem karışık gözleme

Portakallı kek :)

2007-07-27T15:03:00.000-07:00

İyi geceler herkese. Kek bayatlamadan yazayim istedim. Hep yedigini içtigini yazıyosun hiç yapmıyor musun diye akıllara soru geliyorsa ;bu meramanınıza cevaben yazıyorum. Bu Cumartesi sabahının 01:11 inde. Seçilin canı bir kaç gündür kek istiyordu. Evde Nermin Öztürk yapımı turunç konsantresi ve portakal kabuğu sekerlemeleri de olunca daha önce hiç denemedigim portakallı kek yapma fikri aklımıza geldi. İlk kekimi ilkokul 3 de evde tek basına kaldığım dönemlerde yapmıştım. Evde tek başına kaldıgımdan ocakla uğraşmam yasaktı. Yemekler hep zeytinyağlı yapılıdı ki okuldan geldiğimde ısıtmak zorunda olmayayım diye.Ama merak iste! Allahtan çok güzel olmuştu da onun şaşkınlığından azar işitmeme fırsat kalmamıştı. Zira çalışan bir annenin misafir kabulleri için artık kek yapımını delege edebilecegi bir yamağı olmuştu.:) İlk kakaolu kek yapmıstım sonrasında da "kara kız" diye bilinen ıslak keki öğrenmiştim ,bunu havuçlu cevizli ve elmalı tarçınlılar izledi. Her ne ise malzememize göre bugün de portakallı yaptık işte.Gelelim tarife:
3 yumurta
1.5 su bardagı şeker
1/2 su bardagı zeytin yagı
3 çorba kaşığı yoğurt
1 bardak portakal suyu
3 su bardagı un
1 paket kabartma tozu
1 paket vanilya
turunç konsantresi
portakal kabuğu şekerlemesi

Yazım sırası ile una gelene kadar tüm malzemeleri mikserde pürüssüz bir kıvama gelene kadar çırpıyorsunuz. Püf noktası yumurtaların oda sıcaklıgında olması; şekerle yumurtanın ilk önce uzunca çırpılması. Sonrasında unumuzu eliyerek ekledikten sonra kabartma tozunu ilave etmek ve üzerine bir kac damla limon suyu sıkmak. Vanilyayı da ekleyip hamur kıvamına gelene kadar karıştırmaya devam .Sonrasında da turunç konsantresi ve portakal kabuğu şekerlemesi ilave edilerek kısa bir süre daha karıştırıyorsunuz. Pek tabii portakal yerine sizler başka seyler de koyabilirsiniz. Fırının önceden gerekli ısıya getirilmiş olması önemli. 180 derece ısıda 30-35 dk kadar pişirmeniz yeterli .Mis kokular size dogru sinyalleri verecektir.
iyi haftasonları......

Bir film -Candy

2007-07-17T04:26:00.000-07:00

Bir süredir evde film izlemeye fırsatım olmuyordu, dün şeytanın bacağını kırarak 2006 Avustralaya Film Eleştirmenleri Birliği tarafından en iyi kadın oyuncu ( Abbie Cornish) ve en iyi yardımcı erkek oyuncu ödülü alan (Geoffery Rush) , Candy ‘yi izledim . Filmde Cornish ve Rush’a Casanova ve Brockeback Mountain dan hatırlayacağımız Heat Ledger eşlik ediyor. Film şu sıralar vizyonda, öncesinde 26. İstanbul Film Festivalinde uluslararası yarışma kategorisinde gösterilmişti.
Film uyuşturucu bağımlıların yaşamını işliyor olmakla birlikte başka bir bağımlılık olarak aşkıda beraberinde irdeliyor.Hem birbirlerine hem eroine olan bağımlılıklarından vazgeçemeyen ve hayatlarını tüketen ressam ve şair bir çift. Cornish ve Rush’ın bu çifti çok iyi oynadıklarını söyleyebilirim.Bu filmde nedense Cornish’i çok fazla Nicole Kidman’a benzettim.Yoksa tüm Avusturalyalı kadınlar birbirine mi benziyorJ.
Senaryo 3 başlıkta ilerliyor : heaven,earth ve hell.
Heaven da ilişkinin ilk başlarında, birlikte uyuşturucu kullanmaya başladıklarında aldıkları haz ve mutluluk hissini izliyorsunuz ama earth ve hell de dünyanın gerçeklerini ve nasıl bir cehenneme düşüldüğünü anlayabiliyorsunuz. Bağımlılık ve vazgeçebilme çabaları,vücutların nasıl tükendiği yada uyuşturucu bulabilmek için nasıl kolayca,sorgulamadan satılabildiğini.
Uyuşturucu koması sırasında Candy’nin (Cornish) bebeğini doğuma çok az bir zaman kala düşürmesi ve o bebeği doktorun elinden alarak sarılarak uymaları çok çarpıcı ve de bir sinir krizi anında Candy nin boyaları ile evin tm duvalarına hayatlarını anlatan yazılarla doldurması sahnesi oldukça etkileyici idi.
Bunalım şeyler izlemek istemiyorsanız bu filmi de izlememelisiniz. Ama insan hayatındaki bağımlılıkları ve yaptıklarını sorgulamak isterseniz başarılı bir anlatıma sahip.

Aslının bilgilendirmesi üzerine filmle ilgili Hıncal Uluç'un köşesinde yazdığı okuyunca öğreniyorum ki "Candy" aynı zamanda Avustralya sokak dilinde eroin anlamında kullnılmakta imiş.Yani hem Candy'ye hem "Candy" 'ye olan bağımlılık. Güzel bir ayrıntı. Bunu öğrenince Aslı ile aklımıza bir kaç sene önceki festivallerden birinde izlediğimiz "On Top Down Under" filmi geldi, zira filmdeki bay ve bayan karakterlerin pozisyonları bu isme uygundu ama :) aslında down under ile filmdeki kızın avustralyadan olduğu on top ile de erkeğin ise kuzey kutbundan olduğuna vurgu vardı :)

Yakında görüşmek üzere, sevgiler....

10 dönüm bostan yan gel Osman :)

2007-06-27T05:04:00.000-07:00

Bu sefer dönüp işe başlamak biraz zor oldu. Annemin tabiri ile “ 10 dönüm bostan yan gel Osman” günleri sona erdi. Mersin’den İstanbul’a gelindi ve rutin koşuşturmalar başladı. Aşırı sıcaklar da cabası. Sevdiklerim bir yana geride neler bıraktım neler....
Mis gibi tantuni,Anneciğimiz sevgi ile yetiştirdiği meyveler ve sebzeler, yaylanın serin havası ,çam ormanları, papatyalar, denizin huzur veren sesi ,kızgın kumlar ve serin sular :), patatesli-çökelekli sıkma , ev yapımı lahmacun, anne ve babamın Adana ve şiş kebabı ,şalgam,künefe ve daha bir sürü şey....... Sizleri başbaşa bırakayım :)

Annemin meyvelerinden :)

Gezenti Günler.....

2007-06-08T06:02:00.000-07:00

Sonunda okul bitti ve “gezenti” (İzmirliler çok gezenler için bu tabiri kullanıyormuş) günleri başladı.İlk gezintim İzmit’e bağlı Karadeniz’in minik sahil kasabası Kerpe’ye oldu. Cebren ve hile ile bana ertesi günün hava durumunu soran Özgür’ün planlarını öğrenip kendimi bu geziye davet ettirdim. İyi ki ettirmişim. Çok fazla turizm anlayışı ile tanışmamış tahminimce yakın bölgedekilerin yazlıkçılarının çoklukla bulunduğu minik sevimli bir yer. Nasıl gidilir? , Ne yenir?, nerede kalınır ? sorularının kısa cevaplarının oldugu bir kasabamız.

-En kısa yolun en iyisi olduğunu düşünenler için otobandan 1,5 saat. Manzara isteyenler için Şile,Ağva üzerinden sanırım 3 saati buluyor.
-Karagöz restorantta balık yemek
-Küçük pansiyonlar var ancak kısa zamanların konforlu tatilleri için Varuna Otel (www.varuna.com.tr) en uygunu görünüyor.

Görülmesi gerekenler kısmında ise Kayalıklar var. Ağlayan Kayalıklar diye de biliniyor. Dalgaların şekillendirdiği Antalya falezlerine benziyen gençlerin atlayış denemeleri yaptığı bir yer,manzarası çok güzel.
Kerpe’ye kadar gitmişken Kefken’ i de görelim istedik. Benim için çok çıplak bir yer çok hoşlandığımı söyleyemiyeceğim.
Günün en eğlenceli kısmı kendi aramızda spontan bir şekilde gelişen dizi hatırlma oyunu idi. Yaşım elverdiği ölçüde :P zorladım tartışmalıda olsa galibi bn oldum sanırım. Ancak Yalan Rüzgarı dizisinin tüm karakterlerine hakim olan bir erkekle karşılaşmak şaşırtıcı idi. Ama sanırım bu Burçak ın dizinin tutkunu olması ile değil detaycı hafızası ile açıklanabilecek bir durum.J

bitsin artık bu çileeeeeeee

2007-05-30T06:08:00.000-07:00

Bu resimler okulda gecenin görmeyen saatlerinde proje hazırlanırken çekilmiştir. Uzun bir süredir görüşemememizin yegane sebebi budur. Bu yaştan sonra lise yıllarındaki gibi okul yaz tatilinin gelmesini beklemek hayli sinir bozucu. Hersey cok bıktırıcı gerçekten. Dönem başlarken ki yazılardan birinde Kemal Hoca'dan insaf istemiştim ya, hala istiyorum:) . Sevgili buddy nix'in de yardımları ile bu işten de kurtulmayı umuyorum. Şafak3!........

Ayrılıyoruz........

2007-04-20T05:36:00.000-07:00

Değişik gelişmeler oluyor.Farklı bir mevsim başladı ondan mıdır nedir?
Ayrılıyoruz.........
Kiminle?
Birbirimizi arkadaşlarımızla tanıştırıken hep söyediğimiz “ kuzenim,ev arkadaşım,kardeşim,heşeyim” le.Tabiki çok dramatikleştirmek istemiyorum .Bu ayrılık güzelliklerle geliyor.Sadece burukluk.Farklı birşey bu .Hoş daha hemen de ayrılıyor değiliz ama girdik işte bir kere o yola.Hersey 996 nın (tarih konusurken bin i atlayarak söylemeyi seviyorum,eskiler gibi) Ağustosunda başladı. Yani “bizimkisi, bir aşk hikayesi,siyah beyaz film gibi biraz .....”
Benim üniversiteyi kazanıp İstanbul’a geleceğim belli olduğunda hiç tereddütsüz evini bana açan kuzenim.Ve bunun üzerine geçen dolu dolu 11 sene. Şükür ki zaman bizi hiç utandırmadı. Zaman ve yaş ilerledikçe daha iyi ölçebiliyorsun;hiç kolay birşey değil biri ile aynı evi paylaşmak ,ki o yıla kadar biz deniz tatillerini birlikte yapan kuzenleri idik ,güle oynaya çocukça muzurluklarla.İşte sonra birbirimize de hep söylediğimiz gibi neredeyse bir evlilik hayatı başladı.Dile kolay 11 sene.Ben çokça gezip tozmalarımdan dolayı evin erkek figürü olarak adlandırıldım ama hep planladıgımız komik gelin-damat pozunu çekip bir türlü evimize koyamadık.Düşünüyorum da o kadar çok şey yaşadık ki , tam 4 evimiz oldu hepsinde çok farklı anlılar, kişiler bıraktık..Hepsini sıcaklaştırabilmek sahiplenebilmek için içlerine yaşanmışlıklar koymaya çalıştık.Çokça konuştuk,çokça sustuk,çok fazla güldük ,yıpranmayacak kadar ağladık.Oldukça büyüdük,mümkün olduğunca çocuk kaldık.Oldukça büyümüş olmalıyız ki başka hayatlara yelken açma zamanlarımız gelmiş.Oturup anlaşmalı ve medeni bir şekilde ,tek celsede ayrılık kararı vermişiz .
Çok mu anlaşılmaz oldu buraya kadar yazdıklarım.
Ayrılmamız gerekiyor çünki biricik kuzenim evleniyoooooorrrrrrrrrJ
Tek taşını kendi almadan ,tek başına takmadan..........
Şimdi bize güzel koşturmacalar telaşeler düşüyor.
Eminim tüm güzellikler onun olacak.
Çünki patlayan atom bombasının mantar bulutunu çoktaaaaaaaaaaaaaaan ardımızda bıraktık.
Mutluluk onun önünde eli ile dokunabileeği kadar yakın.
Baktığımız yerde güzel şeyler görüyoruz biz:)
Bizi bekleyen güzel şeyleri.

alıntı

2007-03-23T03:56:00.000-07:00

Bencilliğin süzgecinden geçmiş sözcüklerle kuruyorum cümlelerimi. Ve yine sevdiğim yazarıma bırakıyorum sözü: “Yaşamın, daha doğrusu yaşamın ortasında, tüm özlemlerimin doyumsuz kaldığını nasıl da algılıyorum. Ama artık yorulmaksızın aramak yok. Aranan yaşantılar arandı. Yaşandı. Bir kısmı gömüldü. Yeniden toprak oldu. Canlılıklarını duyduğum, canlılıklarını birlikte bölüştüğüm bir takım insanlar gitti. Onlar adına, onları da özlemek, onlar için özlemek, onlar için sevmek. İnsan yaşamının mutlak en önemli olgusu sevilen bir insanı özelemek, istemek. Onun yanındayken de özlemek, istemek. Oysa yaşam genellikle insanan bir başına kalmasıdır. Uyukuda. Uykuyu ararken. Derin uykuların ötesinde bile zaman zaman düşünde sezinlemiyor mu insan bir başınalığın çaresizliğini. Yollarda. Okurken. Pencereden caddelere bakarken. Giyinirken. Soyunurken. Herhangi bir kahvenin içinde oturan insanlara gelişi güzel bakarken. Hiçbir şey aramazken......

........Kıyısında gezdiğin deniz senin değildir. Kanını akıtamadığın kent de. Sözünü etmediğin, birlikte yürümediğin sokakların başkasına ait olduğu gibi. Yaşamadağın aşk da senin değildir. Söylemediğin sözün senin olmadığı gibi. Anlatamadığın, yaşayaşamadığın, yaşatamadığın duygular da...Şimdi ben de düşünüyorum... Aşkın inadı olmaz. İnsanın inadı olur. Bencilliğin... Kendi başınalığın yalnızlıktan başka duygusu olmaz. Duyuramadağın sözcükler; uçup gider. Yazamadığın öykülere başkaları girer. Hayalini ettiğin filmlerin başkası, kendi gözüyle çeker. Ve sen öykünün tasvir cümlelerin birinde bir bağlaç ya da filmin fonunda bir taş duvar afişi olarak kalırsın. Çünkü hayat herkesten aldığı kadarıyla senden de intikamını alır. Yaşadıklarının kinini en sevdiğinden çıkarır insan. Bunun da farkındayım.......

SOLUK SOLUGA

2007-03-23T02:39:00.000-07:00

Hep yanıldı ve yenilgilere uğradı. Ama atıldı yine de serüvenlere .Vakti olmadı acıların hesabını tutmaya Durup beklemeye, geri dönmelere vakti olmadı. Yangınlarla geçti ömrü ve hep yalnızdı - ki onlar daima birer yalnızdılar .Nerde doğmuştu ve ne zaman kopup Gitmişti o kentten anımsamıyor artık .Hangi sokaktaydı ilk sevgili ve hala Sürüp gider mi ilk öpüşmenin esrikliği. Gizlice buluşmaya gelen ve ölürcesine Korkular geçiren o kız nerededir şimdi Sensiz olursam yaşayamam diyen O liseli kız hangi kentte kaldı Ve o sarışın O afeti devran bekler mi hala Atlas yataklara sererek yaşamanın anlamını Üşüten bir acıydı belki her ayrılık Her yolculuk yangınların başladığı yereydi Ama vakti olmadı hesabını tutmaya Aşkların, ayrılıkların ve acıların İstese de kalamazdı vakti gelince Geyik sesleri yankılanınca yamaçlarda Yürek burkulması ve hüzün ve keder Aralıksız doldururdu acıların bohçasını Dudaklarında öpüşlerin gül esmerliği İçinde kıpırdanıp durur ufuk çizgisi Ay bile soğuktur o zaman Bir buz parçasıdır Çaresiz çıkılacaktır o yolculuklara Ki bir ömrün karşılığıdır serüvenler Biraz da serüvendi yaşamak Belki yatkındı büyük yolculuklara Ki serüvenler daima büyük aşklar Ve büyük yolculuklarla başlar Anıları aşkları ve bir kenti Bırakıp gidebilirdi apansız Apansız başlardı yolculuklar Hangi saatinde olursa günün Ve hep kar yağardı nedense Durmadan kar yağardı yol boyunca Ve nasılsa yok olup giderdi hüzün Kent görünmez olunca arkada Ne bir veda sözcüğü dökülürdü dudaklarından Ne de dönüp bakardı geriye bir kez olsun Ne zaman yollara düşse biterdi acılar Gül yüzlü sular fışkırırdı toprağın karnından Kavaklarsa oynak bir çingene kızı Her kıpırdanışında açılıverir uzun ince bacakları Mekan tutmak ve her akşam aynı ufukta Güneşin batışını seyretmek ölümdür biraz Ölümdür biraz hep aynı yatakta Aynı kadınla sevişerek sabaha varmak Kitapları hep aynı raflara sıralamak Aynı eşyayı kullanmak eskimektir biraz Soluk soluğa yaşamalı insan Her sabah yeni bir şeyler görebilmeli Ve cehenneme dönse de bir ömür Mutlaka bir şeyler değişmeli her/gün Ey o büyük yolculukların ürperten heyecanı Okyanus dalgalarının sesleriyle dol bu ömre Ölüme ve aşka durmadan kement atan Serüvenlerle geçsin yaşamak Buz tutmuş bir dünya ortasında Yollara düşerdi o hep aynı ıslıkla Önünde dağlar, uçurumlar Sarsılan gök, yarılan toprak Çelik uğultularla burgaçlanırken Yaşamak işte öylesine kucaklardı onu Ve her nasılsa keklik sekişli Bir aşkın sevinci dolardı yüreğine Çıkarıp atardı o zaman deli bir ırmağa Ne kalmışsa bir önceki serüvenden Soluk soluğa yaşadı kentleri, aşkları Bağlanacak kadar kalmadı hiçbirinde Pervasız bir acemi, bir çılgın Soyu tükenen bir bilgeydi belki de... O yalnız kaybetmesini öğrendi ömründe Avucundan dökülen kum taneleriydi her şey Ne bir serseriydi ne de yılgın bir savaşçı Ama kendi kafasıyla düşünen ve hakkında Ölüm fermanları çıkartılan biriydi belki Sevince deli gibi severdi Pervasız severdi sevince Dövüşmek ancak ona yakışırdı Ona yakışırdı aşklar ve yolculuklar Yoktu bağlandığı herhangi bir şey Bulutlar gibi çekilip giderdi seslerin arasından Ne bilir ömrün değerini bir çılgın Yalnızca kendini yaşamayı nereden bilebilir Ve başarısız eylemler çağında o Kaçabilir mi binlerce kez ölmekten Yerleşik yargıları olmadı hiç Kurmadı güzel gelecek düşleri Nerede bir yangın, nerede tehlike O mutlaka oradaydı birdenbire Dinsizdi, özgür sayılırdı belki Ama bağlanmazdı özgürlüğe de Hiçbir yerde yeterinden çok kalmadı Beklemedi anılar sarnıcının dolmasını Şikayetsiz yaşadı yaşadığı her günü Yoktu yüreğinde pişmanlıkların izi Ayrıntıların izi kalmamış artık Üst üste yaşanmakta ayrılıklar Ve bir bulut gibi sıyrılıp gidilmiştir Dağların, denizlerin üzerinden Geride kalan ne varsa soluktur şimdi Titreyen kandiller gibi sönmek üzeredir O eski konaklar gibidir anılar Gül bahçeleri, sessiz koru ve orman Belki sağanak boşanır apansız Yüzyıllık bir yağmur başlar Ve sinsi bir hastalığa dönmeden alışkanlıklar Yok olup gider her şey, belki kül olur Hırçın bir okyanustur yürek Dar gelir ufuk ve mutluluklar çevreni Anılarsa birer çıban izidir Yaşanmaz onların ölgün gölgesinde Durgun bir su gibi aktı mı yaşamak Ve zaman uysal bir kısrak gibi dinginleşti mi Anısız kalınmıyor artık ne yapılsa Kuşatıyor yolları, aşkı ve ömrü Bekleyişleri kemiren çakal sesleri Oysa bütün köprüler yakılmalı ayrılık vakti Ve herhangi bir şeyle eşit olmaksızın Yollara düşülmeli habersiz ve sessiz Çürük bir diş gibi kanırtıp kentleri Dünyanın ağzını kanlar içinde bırakmalı Bir ömrün olgunlaştıramayacağı acemilikler toplamı ve bir çılgın boyun eğmedi kendine bile seçme zorunda kalmadı yaşamayı nasıl bağlanmadıysa yere ve zamana bağlanmadı kendine de ömür boyu dağlara tırmana atlar gibi soluk soluğa yaşamak istedi dünyayı bir şahin gibi bulutlara kurdu dumanlı sevdaların yörük çadırını sıradan bir gezgin değildi hiç dövüşür gibi yaşadı yolculukları belki korkusuz sayılmazdı büsbütün korkardı korkulara düşmekten zaman zaman ve bütün gemileri yakıp yollara düşerdi o hep aynı ıslıkla mutlu muydu, hiç düşünmedi böyle şeyleri umutlardansa nefret etti daima hep yanıldı ve yenilgilere uğradı ama atıldı yine de serüvenlere pervasız bir acemi soyu tükenen bir bilgeydi belki de Ama bir şey vardı yine de Başarısız ihtilallerden kendine kalan
Büyük aşklar yolculuklarla başlar ve serüvenciler düşer bu yollara ancak Onlar ki dünyanın son umudu soyları tükenen birer çılgındırlar Ama yaşarlar dünyanın dört bir yanında Ölümle alay ederler sanki Nerde beklenirse ordaydılar bir kez bile gecikmediler ömür boyu Neydi onları ordan oraya savurup duran şey Onları daima yalnız kılan neydi bu yaşam denilen gürültüde Her dilden bir adları vardı onların ama hiçbir ülkenin kimliğini taşımadılar Sarışındılar belki de esmer yani birçok yüzün bileşkesi Ne altın arayıcısıydılar ne de aylak bir gezgin Vurulup düşseler de her kuşatmada serüvencidir onlar ve hiç ölmezler Ki onlar hep yalnızdır ve her nasılsa Bulurlar heder olmanın bir yolunu Onlar ki bu dünyada kahraman olmaya mahkumdurlar Sislenen anılar kaldı bize onlardan renkleri bozulup duran solgun anılar Nasıl yazmalı ki silinip gitmesin bulutlar gibi çekilmesin gök boşluğuna Bileği güçlü ve gözüpek avcılar mıydı onları kuşatıp yeryüzü cennetinden atan Yoksa kendini tüketen hüzünler miydi vurulup düştükçe ışığını karartan O serüvenlerin günlüğü tutulmadı yazılmadı o insanların destan şiiri Parça parça ettirilseler bir kartala (ki sanırım böyle oldu sonları) Fışkırır yüreklerinden başarısız ihtilallerin yangınları (Ahmet Telli)

yorumsuz....

2007-03-22T04:36:00.000-07:00

kornet pizzaaaaa

2007-03-15T07:57:00.000-07:00

Gezip tozmaya,eğlenmeye dinlenmeye pek vakit yok şu sıralar.Sizi haberdar edecek yeni birşeyler olmadan da çok fazla birşey yazmak istemiyorum. Arayı baya açmışız. Allahtan geçtiğimiz hafta sonu sizinle paylaşabileceğim yeni denemelerim oldu. Anadolu yakası pek benim mekanım değildir aslında ama görüşmeyi çok özlediğim arkadaşlarımla buluşmak söz konusu olunca yakaların, mekanların pek önemi olmuyor.J İlk önce Lise döneminden arkadaşlarımla buluşup evde epeyce kaynatıktan sonra Bağdat caddesinde gezinmeye karar verdik. Aslında başka bir arkadaşım bir kaç hafta önce caddeye gidersem kornet pizza yememi salık verdiğinden evde pek birşey yemeyip merak ettiğim kornet pizzaya yer ayırdım. Nasıl olsa mağazalar dolaşılıp iyice yorulunca yeniden yakıt ihtiyacına gerek olacaktı. Epeyce bir mağaza dolaşmanın ardından zaten yürüye yürüye Kornet Pizza’ ya ulaştık. En kolay tarif şu şekilde olacaktır sanırım : Marks ans Spencer’ın tam karşısında ,yanlış hatırlamıyorsam burası daha önce çin restorantı idi. Adından anlaşılacağı ve resimden gördüğünüz üzere pizza kornet şeklinde , “non solo pizza” sadece pizza değil vaadi sunuyor ve üç boyutlu pizza yapıyorlar. İlk başta yemesi zor gibi düşünülsede aslında dürüm yiyor olmaktan çok ta farklı değil .Menü deki isimler de sevimli “oh lala turka” ,oh be türküm şeklinde türkçe açıklamaları ile gayet sempatik. Menünun atıştırmalıklar kısmındada çok lezettli şeyler var ve tabiki tatlı da ihmal edilmemiş kornet şeklinde waffle da denemek mümkün. Ortam gayet ferah ,beyaz ve turuncu agırlıklı dekore edilmiş, fiyatları oldukça makul.
Bana tek boyutlu pizzanın lezzetini vermesede ,ayrı bir lezzet olarak değerlendiririyorum. Benimiçin pizza yemek değil hoş bir şey yemek gibi oldu.
Herkese sevgiler.

Ilgaz, Anadolu'nun sen yüce bir dağısın

2007-02-04T11:34:00.000-08:00

Karlı bir İstanbul Pazar’ından herkese merhaba.Yeni yılın başından beri bir araya gelemedik.Yoğun bir iş ve okul döneminin ardından ancak yazabiliyorum.Gerçekten çok zordu. Okuldaki yoğunluk sosyal hayatımı bloke etti. Ama söylenmeye hakkım yok değil mi? Bunu ben istedim. Her söylendiğimde arkadaşlarım bunu söyledi durdu. Ama okul sadece sınavlardan ibaret değildi ki. Neredeyse hemen her dersten makale hazırlandı ve bir dolu ödev. Neyse ki artık bitti çocuklar gibi şen sömestrin tadını çıkarmaya çalışıyorum. Soracaklarınız olcaktır “peki ama bir bayram tatiliden bahsetmiştin ,ona ne oldu?” diye.Biraz ondan bahsedelim.
Ankara'ya vardigim günün sabahinda erkenden Ilgaz yoluna düştük 'tabiki yolda giderken bayram enstantaneleri ile karsilasmamak mümkün değildi. Ilgaz Ankara'dan sadece 2.5 saat uzaklıkta. Doğası gerçekten muhteşem. Kayak pisti , bu işten anlayanlar icin çok başarili olmasada bizim gibi acemiler icin bu aşamada birşey ifade etmiyordu. Doğanin güzelligi bizim için yeterli idi.Ilgaz’da ana pistin oldugu yerlerde bir çok güzel tesis var ,biz ise Ankara Üniversitesi’nin tesisi olan ÖRSEM'de kaldik oldukça temiz,mütevazi bir yer.Ana piste yürüme mesafesi ile 15 dk. uzaklikta ise Ilgaz Mountain Resort Oteli var ki herseyin iyisinden anlayan İstanbu'lular tabiki buradaydi. 34 plaka dısında araba yok gibi idi.Kastamonu evleri seklinde yapilmis apart villalar, hamami ,spa merkezi,masaj terapileri ile oldukca kapsamli bir servisleri var.Buradan ana piste surekli mini traktörlerle taşima yapılıyor.Bukadar lokal tarifinden sonra birazda kış sporlari hakkındaki durumumuzdan bahsetmekte fayda var tabi :) Bir Mersinli olarak karla kışla aramın çok iyi olmadiği tahmin etmek zor olmasa gerek

Kar benim için soğuk ve ıslanmaktan ibaret birsey ki bu konularda konforuma düşkünüm. Herneyse, olağan üstü manzaradan ve beyazlığın güzelliği resmen havamı değiştirdi gerçekten dağ havasi ve beyazlığın güzelliği beni çok mutlu etti. Doğru kıyafet seçimi ise gercekten soğuktan ve ıslaklıktan korunmanıza olanak sagliyor. Herşey bu kadar güzelken ve buralara kadar gelmişken artık kayak yapma girişiminde bulunmadan dönmek çok ayıp olurdu tabi. Bizde çocuklar gibi şen gerekli herseyi otelin kayak odasindan kiralayip piste çiktik. Biraz cahil cesareti, biraz türk işi tavrımızla hoca tutmayı gereksiz bulduk ve kara düzen bir yöntem izledik.(büyük hata olduğunu kabul ediyorum). Allahtan sakatlanmadan dönebildik. Küçücük bir yamaçta sürekli kayma denemelerinde bulunduk ,kar sapanı çalısmalari yaptik ki en azindan durmayi öğrenelim .Biraz bezdirici bir durum tabi 5 sn kayıp sonra kayakları ayaktan cıkarıp tekrar kayacağınız yükseltiye kadar onları taşımak çok yorucu idi .Kar topu oynayanların arasinda kalmak da çabası tabi .Tatilden akıllarda en net olarak kalan anı benim durmayi başaramayıp düştüğüm bir anda kar topu savasinin arasinda kalip zorla ayaga kalkmayi başarip ;kar topu oynayan çocuklara ‘o kartopu bana gelmesin!’ diye söylenmem oldu.Yeni yıl gecesi ise saat 24 ten hemen sonra yürüyerek zirveye tIrmanma karari aldik ilk başta çılgınca bir fikirmis gibi gelsede hayatta kaç kez yapma şansımız olur ki deyip tırmandık .Gecenin sessizliginde hic kimseler yokken karda uzanip gök yüzüne bakmak çok hoş bir duygu. Bunun dişinda özetle kar sporlari beni cok cezbetmedi. Belki bir iki doz dersle farkli duşünebilirim. Bakalim zaman ne gösterir. Görüşmek üzere

EN TEMİZİNDEN BİR YIL

2006-12-29T02:48:00.000-08:00

Tabi allahın sopası yok değil mi? geçen hafta Ankara hakkında aman şöyle bir şehir,böyle bir şehir ,canım İstanbul'um dedim diye bu haftada Ankara'ya gitmek durumunda kadımmmmm:)
Ankara'da arkadaşlarımla buluşup oradan Ilgaz'a gitmek için.Bu mübarek Cuma akşamı yola çıkacagım ama tatilin ilk günü olması sebebi ile trafik meselesi beni oldukça geriyor.Zaten normalde bir seyahat gerginliğim olur ama bu iyice perçinledi.4 milyon yılıdır atalarıızdan genlermize miras kalan özelliklerimizden geliyormuş bu seyahat gerginliği biliyor muydunuz?
Onların göç ettikleri zamanlardan kalan gerginlikleri,göç psikolojisi.....
Yeni yıl ve bayram Ilgazda geçecek .Dönüşte tabiki izlenimlerimi paylaşacağım .Herkese mutlu yıllar ve mutlu bayramlar diliyorum.sevgiler.

ankara'ya gitmenin en güzel yanı :)

2006-12-25T05:39:00.000-08:00

Cuma günü öğleden sonra Ankaradaki arkadaşlarımla konuşurken “hadi atla haftasonu için buraya gel” önerisi birden çok cazip geldi.Eskiden yaptıgım ani hafta sonları kaçakları gibi .Özlemiştim böyle hızla alınan ve uygulanan gezi planlarını.Son zamanlarda etrafımda dönen Ankara muhabbetlerinde de yahu benide gezdirsenize deyip duruyordum.
Çünki benim için Ankara sadece7,8,9 yaşlarımda göz doktoruma kontrole gittiğim bir sehir idi.Sadece babacığımla ikimizin yaptıgı otobüs yolculukları demekti birde.Sanırım Babamla arkadaşlığımda bu sadece birlikte cıktıgımız gezilerin ve Mersin’deki uzun yürüyüşlerin yeri çok büyük.Bunların ayırdına henüz varabiliyorum.O yaşlarda Ankaraya dair aklımdaki en belirgin şey trafik ışıklarında çok fazla insanın bekleyip yeşil ışık yandığında 2 güruhun karsı karşıya geçerken yarattığı karışıklıktı.Kurallara çok bağlı,kocaman bir memur kenti idi.
Şimdi gittiğimde neler hissettim ?
Fazlası ile köşeli ve beton bir şehir,İstanbul dan sonra hiç yeşil değil, kesici bir soğuğu var ki kar altındaki Viyana bile bu kadar sert değildi.İstanbuldaki Bağdat caddesine tekabül eden Arjantin Caddesi popüler mekanların ve pahalı markaların bulundugu bir yer.Genelde gördüğüm dersanelerden çıkan teenagelerin buralarda fazlaca takıldığı idi. En yeni ,en şık ,en pahalı aksesuarlar ve kıyafetler konusunda seçkiler sunabilecek bir profil var.Ama dikkat ederseniz Bağdat caddesi ile benzeştirdim Nişantaşı ile değil ,Nişantaşının kendi karakteristiği var çünki ;Bağdat caddesini ise biraz zorlama buluyorum .

Herneyse kendi blogum die yazıp duruyorum tabi orası böyle ,şurası şöyle diye ama hiç mi güzel birşey yoktu diye soracak olursanız; en güzeli insanın sevdikleri ile birlikte olması değil mi sanki.Her ne kadar İstanbul benim için özel bir şehir olsada hayata dair bağlılıklarım mekanlar üzerinden değil kişiler yani sevdiklerim üzerinden şekilleniyor.Sağolsunlar ilgi ve sevgilerini fazlası ile gösterdiler.Hep birlikte Bilkent’e bowling oynamaya gittik ,sadece bowling mi hayır langırt ve araba yarışı da .Çocuklar gibi şen oluyor insan hakkikaten bunu daha sık tekrarlamalı .

Haaaa tabi yediğim içtiğim ne oldu die merak edenler için Ankaranın yerel bi lezzeti olmasada Erzurum’un meşhur cağ kebabından yedim ;
Konya'da yatık döner, Eskisehir'de oltu kebabı ve Erzurum'da da cağ kebabı adiyla bilinen kebap, kiyma icermeyen koyun etinin bir demir uzerine sarilmasiyla yapılıyor, ve odun ateşinde çevriliyor.. döner, az pismis olarak yatik durumda iken şiş üzerine parca parca kesilerek alınıyor .Bu kısa ve küçük şişlere cağ adı veriliyor aslında , bir muddet daha şiş ile birlikte ateşte bekletildikten sonra servis ediliyor..
Tüm bunlardan sonrada Ankaraya gitmenin en güzel kısmı geliyor “İSTANBUL’A GERİ DÖNMEK”

2007'ye 5 kala sevgiler herkese.

Ankraya selam olsun.....

Neler oldu görüşmeyeli?

2006-12-20T03:38:00.000-08:00

Eveeet takip eden arkadaşlarımdan güncelleme uyarısı alıyorum.Gene baya zaman geçti değil mi?
Çok yoğun bir kaç hafta geçti ,hem işte hem de iş dışında. Sizlere gezip görülebilecek yada yenilebilcek öneriler yapabileceğim aktivitelere de giremedim zaten.Merak edenler için geçen zamanda neler olmuş bir özetlemeye çalışalım.
Okulda vize haftası idi. Bir hafta içerisinde 3 tane sınav vardı ve bir tanesi Pazar günü idi.İnsan aynı zamanda çalışıyor olunca haftada 3 tane sınav fikri kötü oluyor gerçekten tabi sadece fikri değil yaşaması da..
Ve tabi 7 yaşımdan beri kullandıgım gözlüklerimden ani bir karar ile kurtulmak istemem ve bunu ,okul,iş,toplantı gibi nedenlerle ertelemek istemeyip bir an önce lazerin altına yatmam da ayrı bir renk kattı gündeme,zira birkaç gün okulda ve iş yerinde siyah güneş gözlüklerimle oturmak zorunda kaldım.

Üst komşum Esin’in artık bir köpeği var Montiiiiii ,şİmdi minicik ve Çok sevimli ama büyüyünce nasıl olacak bilemiyorum .Evde gun boyu sıkılmasın diye Esin radyoyu açık bırakıp gidiyor.Harekete karşı sensorlu Monti.Kalkıp yürümeye başlayınca oda hemen seninle geliyor,terlikleri yiyor,hala çişi ile kakasını farklı yerlere yapıyor hatta kakasını Esin yokken yapıyor,utanıyor Esin’den.

Bu haftaya da yogun başladık .Sınavlarım bittiği için tatile girmiş gibi hissediyorum ama işim bu hissin uzun sürmesine pek fırsat vermiyor.
Ama tüm bunların üzerine çok hoş birşey oldu tabi .Canım tüm hafta sonu boyunca şarap içmek istemişti ancak sınavlarım sebebi ile pek bulaşmamıştım.Sınav biter bitmez tabikiiiiiiiii bunu gerçekleştirmek gerekti ve bunu hayatımın en romantik konseptli yemeği ile gerçekleştirdim desemmm .Heyecanlanmayın bu yemeği Afşin hazırlamadı maalesef .Tüm yemek konseptinde tek eksik bir erkek karakter ve romantik sözlerdi diğer herşey ise süperrrr.Gürcü arkadaşlarım Eka (Ekatarina)ve Maya ki ona bazen “Gogo” (gürcücede kız demek) diye hitap ediyoruz. Oruç olmalarına rağmen bana olabilecek en güzel sofrayı hazırlamışlar.Neler vardı bir sayalımmmmmm: bruschetta,kereviz,patates (erik sosu ile),jonjoli (gürcistanda mayıs gibi yetisen bir bitki,salamura halinde saklanıyor ,sogan ve kornişon turşu ile birlikte salata gibi hazırlanıyor).lahana salatası,yengeç cipsi veeeeeeeeeeeeeeeeeeee tabiki DLC-öküzgözü ......gerçekten süperdi .çok mutlu oldum. Sofradaki mum,peçeteler,müzik çok hoştu.

İşteeeee görüşmeyeli bunlar olmuşken 2007 ye girmeyede 10 gün kalmış .Belki bununla ilgili birkaç gün içerisinde daha geniş yazabilirim .Bugün itibari ile ne 2006 dan mutlu ne de 2007 den umutluyum.sevgiler.

Şehr-i İstanbul

2006-12-04T05:39:00.000-08:00

Okulum Beşiktaşta tam sahilde.Bir de güzel bahçesi var ki sormayın.Güzel bir kahvaltı için süper bir mekan.Cumartesileri dersim saat 10:00 da başlıyor ancak benim gibi erkenci ve güne kahvaltısız başlamayan birisi için bu bahçe tam bir keyif alanı.Gazete alınır,kantinden kahvaltı tabağı alınır,bulutların arasından sıyrılmaya çalışan güneş altında; balık tutanları ,boğazdan geçen gemileri ,boğazın karşı yakasını izleyerek güzel bir kahvaltı yapılır.Derse en motive şekilde girebilmek için bu güzel bir başlangıç seramonisi zira Kemal hocamızın Araştırma Yöntemleri dersi yataktan çıkar çıkmaz dinlenebilecek bir ders değil.Hele ders saatinin sarkması sebebi ile de aç karınla dinlenilecek bir ders hiç değil.
Ders çıkışında motor iskelesinin yanında balık ekmek yapan amca dan balık ekmek yemek de süper oluyor.Ayagınızı denize sarkıtarak oturabiliyorsunuz. Bu seferde balık ve istanbulun keyfine varıyorsunuz...

edirne kültür ve gıda turizmi :)

2006-11-21T07:24:00.000-08:00

O kadar uzun zamandır gitmek istiyordum ki bir türlü fırsat olmuyordu.Hep güzel bahar mevsimi içerisinde güneşli bir hafta sonu gitmeyi planlamıştık ama bir türlü fırsat olmamıştı. beni, tanıyanlar tahmin ederki bu gezinin önemli hedeflerinden biri "yaprak ciğer" ve köfte yemek idi.Tabiki Mimar Sinan'ın ustalık eseri Selimiye camii'nide merak ediyordum ama kültür turizmi ile gıda turizmini birleştirmenin ne sakıncası olabilir ki:) .İstanbulda oldukça yağışlı bir cumartesi günü morallerimizi bozmadan yola koyulduk.Yağış hakikaten çok kötü idi yol boyunca ama allahtan Edirne'de kapalıda olsa sakin bir hava bizi bekliyordu.
İlk ziyaret yerimiz tabiki Selimiye Camii oldu .Maalesef caminin herhangibir nokatsında caminin mimari özelliklerinin anlatıldıgı herhangibir broşür yada kitapçık bulmak mümkün değildi.Sadece birkaç dini yayın satılıyordu.TV lere zaman zaman konuk olmuş beyaz uzun saçlı ve siyah güneş gözlükleri her daim gözünde olan camii nin imamının anlatımına yetişebilirseniz birşeyler ögrenmek mümkün.Fakat ben anlatımın bittiği bir gruba yetiştim. Son kısımdan size aktarabileceklerim şöyle:
1950 lerde mühendis, mimar ve jeofizikçilerden olusan bir japon heyeti turkiye'ye gelmis.heyet izin alarak türkiyedeki bazı eserleri incelemeye başlamış .Sinan' in kalfalik eseri Süleymaniye camisi'yle Sinan'in ögrencisi mimar DavutAğa'nin eseri Sultanahmet camisi'nide incelemişler ve incelemelerdede camilerin gevsek bir zemin uzerine inşa edildigini anlamislar ve bunca yil, bu camilerde bir sorunla karsılaşılmamasına şaşırmışlar .Arastırmaları sonucunda bu camilerin sarsıntılarda sabit olmadıklarından yerinden oynayarak yıkılmaktan kurtulabildiğini anlamışlarMinareleri incelediklerinde ise minarelerin cok daha gelismis bir rayli sistem mekanizmasi uzerine oturtuldugunu ve her yone yaklasik 5 derece yatabildigini gormusler.Detaylı arastirma yapmak için Edirne'ye, sinan'in ustalik eseri Selimiye camiine gitmisler. Ordaki detaylı çalışmalarla Sinan’ın sırlarını çözüp Japonya'ya donduklerinde ise Sinan'in sirlarini uygulamaya sokarak şehirlerini Sinan'in kullandigi sistemlerle kurup gokdelenler dikmisler.yani su an gelismis ulkelerin gokdelen yapiminda kullanildiklari cogu sistem, yuzyillar önce sinan'in gelistirdigi mekanizmalarmis.

Ee bukadar kültür turunun ardından ve acıkmışken artık goda turizmine geçmek gerekiyordu .Afşin ve kuzenim ciğer sevmediği için ilk önce köfteciye ugradık.Hani Betina Hakko'nun bile taaaa Edirnelerden siperiş verdiği.Four Seasons Hotel’e özel davatle gelen köftecinin yerine gittik .Hakikaten çok lezzetli idi.Mutlaka tava yoğurdu ile servis yapıyorlar ve bu yogurtta gerçekten tatmaya değer.Bitti miiii bitmediii ardından hemen ciğerciye...... dayanamayıp köftedende yediğim için oldukça doymuştum ama buralara kadar gelip “yaprak ciğer”yemeden dönmek olmazdı.Çarşı merkezinde esnaflardan birininde önerisi ile Ciğerci Aydın’a dalıverdik 1 porsiyon söyledim ama porsiyonlar oldukça büyükmüş doğrusu ,yanında domates ,soğan ve kızartılmış kuru biber ile servis ediliyor.İnce ince dogranmış ve galeta ununa batırılmış ve kızgın yağda kızartılmıiş ciğerler.Ciğer kebabı kadar keyif almasamda güzel bir tattı benim için.Ciğerin resmini maalesef yukleyemedim:(.Sanırım telefonumla çektiklerimi yükleyemiyorum.

Bu kadar çok yemeğin üzerine tabiki Meriç kıyısında güzel bir çay iyi giderdi ,e tabiki bunuda atlamadık am aöncesinde yolumuz üzerindeki Kırkpınara ugradık oradada bazı ibretlik fotolarım var:)

Veeeeeeeeeeeeeee işte Meriç.

güzel bir gezinin sonu.....

6 yıl sonra yeniden öğrenci olmak...

2006-11-21T00:42:00.000-08:00

Üniversiteden 2000 yılında mezun oldum .içimdeki okuma aşkı bitmediğinden yüksek lisans ögrencisi oldum :).Dün ilk sınavımızı olduk.Halimiz görülemeye değerdİ,öğrencilik her yaşta aynı .Her agızdan "çalışamadım","tanımları sorsa bilemem","tarihleri sorsa bilemem","case lerden hiç birsey hatırlamıyorum" derken sınav oldu da bitiiii:) .Benim gibi ögrencilige ara vermiş olan arkadaşlarım "ciğerden sallama" gücüne güvenirken,yeni mezun arkadaşlar minik not kağıtcıkları hazırlayıp hazırlamamayı tartışıyordu.Herseye rağmen eğlenceli idi...:)

yeni blog:)

2006-11-20T05:54:00.000-08:00

Daha önce kullandıgım blog sunucusunu değiştirmeye karar verdim:).çünki hiç userfriendly (böyle seyler yazmama tepki gözterecek arkadaşlarım geldi aklıma hemen)değildi.Belkide bu yüzden güncelleyemedim.Blog spotan size ulaşmak daha kolay olacak sanırım.Resimleri yüklerken büyüklük sınırım olmayacak ve istediğim sekilde kolayca boyutlandırabilceğim ve sanırım başlarına ekşiyebileceğim bir mini helpdesk arkadaş grubum olacak Özen ve Zeynep...
şimdi sayfayı tanımaya çalışıyorum.görüşmek üzereeeee......

sonbahar-uzunya

2006-11-09T02:19:00.000-08:00

Yılın en sevdiğim ayı eylül de geldi çattı.Sanırım dogum günümünde bu sevgiye katkısı var ama bu mevsimdeki rahatsız edici olmayan sıcak ve rahatsız edici olmayan soguk benim çok hoşuma gidiyor.Yazın telaşesinden ve gürültüsünden daha dingin bir zaman dilimine giriliyor.Hava biraz serinledikçe belkide kışı özlediğimizi hatırlıyoruz.Dün de tam böyle bir güne uyandı İstanbul ve biz bu havada Karadeniz kıyısında kahvaltı yapmak istedik.İstanbula en yakın ve İstanbul yaşantısndan bir o kadar uzak olan Kilyos'a gitmeye karar verdik.Demirciköy'deki UZUNYA plajının kahvaltısını çok seviyoruz.ve çimli plajını.Kahvaltısı oldukça zengin ve doyurucu. Beyaz ,kaşar ve tulum peyniri ,bal ,kaymak,reçel,tahin- pekmez karışımı,zeytin ,biber,domates,yumurta ,kızarmış ekmek ve demli çay .Daha ne olsun:).Sonrasında kumsalda yürüyüş ve çimlerde yayılma keyfi,denizin sesi ve sevdiklerinizden en az biri yanınızda ise tam bir terapi oluyor.Gitmek isteyenler için ulaşım Maslak üzerinden Sarıyer istikametine dönüp Bahçeköy üzerinden Kilyos tabelalarını takip etmesi yeterli

Uzunya Beach (Demirciköy) 0212) 204 07 33